Güncel İçerik

Merhabalar

Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.

Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.

Teksan İnovatif Medikal: Engelliler, Engelli Çocuklar, Hasta ve Yaşlılar için emsalsiz ürünler

Hastalığınız alevlendiğinde ne yaşıyorsunuz?

Sanrilarim var,takip ediliyorum,beni öldürecek,arkamdan takip ediliyorum gibi.ses duyuyorum, agresif oluyorum,pencereleri gazete kağıdıyla kapladigim oldu...@dreamfail,
 
8 yaşındayken rahatsız eden düşünce tekrarlarım ve kendine zarar verme vardı.
15 yaşında ilk travmalar sonrası psikotik depresyonumu yaşadım. Doktorların beni tedavi etmek için tvye çıktığını beni takip ettiklerini düşünüyordum.
2003 yılında ilk mani atağımı yaşadım ve Osmangazi Tıp fakültesine yatışım oldu. Yerimde duramıyordum ,gittiğim liseyi değiştirmeden, şehirler arası otobüslerde sigara yakma vb.
2011 yılında yine yatışım oldu Osmangazi Tıp Fakültesine,67 gün yattım. Doktorların hasta rolü yaptıklarını düşünüyordum . Küçükken doktor olmak isterdim bipolar hastası doktor geldi gerçekten. Kaymakamlıkta da gözüm vardı eskiden , bu sefer hıçkırığı geçmeyen kaymakam geldi. Bu kadar tesadüf nasıl olur, oluyormuş.
2014 yılında devlet hastanesinde yattım. Tvdeki yarışma programı ile konuşuyordum, beni duyuyorlar ve cevap veriyorlar gibiydi. Web camdan izlendiğimi düşünüyordum. Bir forum sitesine girdim, her cümlenin başka bir anlamı vardı. İyice uçunca bunu çözdüğüme inandım. Mesela ben merhaba diyorum aslında mana aleminde hoşgeldiniz demkmiş gibi.

2021'de freudun ruhu bir medyum yardımıyla iç sesimi ele geçirmeye çalışıyor, özelde psikiyatristim de aynı yöntemle bana direktifler veriyordu. Mesela;
Freud: Demek intihar ettim,çene kanseri ne kadar acı veriyor biliyor musun?
Doktorum:Onu dinleme,iyi olacaksın.
gibi içseslerle boğuşuyordum.
Yine ajanlar tarafından takip edilme , perdeleri sürekli kapatma ,keskin nişancıları engellemek için gibi davranışlarım vardı.
yine başka bir kişiliğe geçme ve hatırmayamama , o kişilikte birine zarar verme korkusu gibi şeyler de oldu Ahmet Ümitin Sultanı öldürmek kitabını okuduktan sonra.
 
13 yaşında insanlardan korkuyordum, dışarı çıkamıyordum, çıktığımda yere bakarak yürüyordum.
17 yaşında ufak tefek halüsinasyonlar ve yanılsamalar oluyordu.
19 yaşında öldüğümü sandım. Arafta olduğumu düşündüm. Bu olaydan önce bilgisayarıma nazar sticker'ları yapıştırmıştım. Bu yüzden cin musallat oldu sanmıştım. Nazar stickerlarını ve pentagram kolyemi balkondan aşağı attım. Sokaktaki bi kadın "niye attın onu" diye sordu. En doğru olan teslimiyettir dedim. Televizyonda, internette insanlar benim hakkımda konuşuyordu. Yıllar önce çıkan şarkılar bile benim için yazılmıştı. Bu durumu 18 yaşından sonra herkes yaşıyor ama çocuklara söylenmiyor, sır diye düşünmüştüm. Her an Allah çarpacak diye tetikteydim, gece olunca uyumaktan korkuyordum.
İncilde "Bedenin ışığı gözdür. Gözünüz sağlamsa, bütün bedeniniz aydınlık olur. Gözünüz bozuksa, bütün bedeniniz karanlık olur." bu ayet yüzünden bütün bu yaşadıklarımı gözüm şaşı olduğu için yaşıyorum sanmıştım. Duyduğum okuduğum kelimelerin arkasında hep gizli bir anlam var sanıyordum. İnsanlar yaşımı sorduğunda gizli mesaj olarak 30 diyordum mesela. Param sonsuz sanıyordum çünkü telefonuma uygulamalardan "şu araba hediye, şu iphone hediye" diye bildirim geliyordu. Otobüs bileti parası için adama 5 lira uzatmıştım şaşırmıştı.
 
Üst Alt