Güncel İçerik

Merhabalar

Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.

Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.

Teksan İnovatif Medikal: Engelliler, Engelli Çocuklar, Hasta ve Yaşlılar için emsalsiz ürünler

İşte başarılı olamam gibi düşünceler hezeyan mıdır şüphecilik mi?

seda73838

Üye
Üyelik
16 Eki 2025
Konular
32
Mesajlar
444
Reaksiyonlar
114
Ben psikoz hastayım kpssden memur olunca calismaya başladığımda çeşitli hatalar yapıp kovulurum diye korkuyorum bu sürekli aklımda bu suphecilige mi giriyor yoksa hezeyan mi çünkü bende unutkanlık ve odaklanma problemleri de var
 
Özgüven eksikliği ve anksiyete kesin var ama hezeyan ve şüphecilik bambaska seyler ya, alakasi yok bence. Kendimde de bu sorun oldugu icin mukayese edebiliyorum.
 
Bu korku/stres vb ne derseniz deyin bu durum İNSANLAR BENİM HAKKIMDA KONUŞUYOR gibi hissiyatlardan çok da farklı değil bana göre.
 
Ben bir ara dışarı çıkmaya bile korkuyordum. Ama zorla işe gidebiliyordum. Korkuyordum inanki.
 
Ben onu yazdıktan sonra bunun pek bir önemi yok bana göre.
 
Dışarda korkmuyorum %75
Yalnız geziyorum %97
İnsanlarla diyaloğum yok %90
Televizyon izleyemiyorum %93
İnsanlardan korkuyorum %96
Yalnız yaşamaktayım %99
İnsanların yanında duramıyorum %83
Sadece geçmişimi hatırlıyorum %85
Gelecek zaman kavramı aklımda yok %85

Şöyle baktığın zaman belkide benim hayatta olmamam gerekirdi. Oysa ben tek başıma ayaklarımın üstünde durabiliyorum. Hiç korkmuyorum. Yalnızmıyım EVET.

Bana göre ben kazanmışım. He bu arada ben 6 yıl 9 aydır memurum.
 
Bir seviyeye kadar herkes söylediğin duyguları yaşar zaten. Önemli olan bunları dizginleyebilmekte.

Ancak kadrolu memur olduktan sonra "çeşitli hatalar yapıp" kovulmak o kadar kolay değil, o hataların ciddi seviyede olması lazım. Özellikle EKPSS üzerinden atanırsan "hataların mazur görülmesi" genelde daha yüksektir, akıldan çıkmayacak kadar korkacak bir durum olmaz yani.
 
Tıbbi sekreterliğin bana göre bir meslek olup olmadığını düşünüyorum şu sıralar. Tek başıma masada oturup evrak işlerini aşırı iyi yapıyorum sürekli övgüler alıyorum işyerindeki sekreterlerden. İnsan ilişkilerinde çuvallıyorum. Sadece evraklarla ilgilendiğim bir iş ortamını bir daha bulabilir miyim bilmiyorum.
 
Sizin bahsettiğiniz mükemmelliyetçiliğe giriyor.Bende de aynı hissiyat vardı sürekli hata yapıyordum kendim kovmalarını beklemeden ayrıldım iş yerinden.Doğru bir karar mı değil.
 
@Staytuned,
Çok çok önceleri bendede hakkımda plan yapıyorlar beni işten çıkaracaklar gibi fikirler geçiyordu geçmiyor değildi hani.
 
Memurlukla bu tip sebeplerle kovulma yok. O yüzden memur ülkesine döndük ya zaten.
 
Güvenlik soruşturması o kadar uzun sürdü ki kendimden şüphe ettim. İnsan kendinden şüphe eder mi :)

Adaylık sürecinde danışman öğretmenim veya müdürün gözlerine bakıyordum acaba olumsuz rapor verirlermi düşüncesiyle.

Bugün bunların tamamının kuruntudan ibaret olduğunu anladım, yazarken de gülümsedim.

O anı yaşarken istemsiz şüpheye düşüyoruz, derecesi de kişiden kişiye değişir. Bana sorarsan önemli olan olay geçtikten sonra yaptığın heyecanın/şüphenin "sadece o olaya özel" olup olamadığını tespit edebilmek.
 
Üst Alt