Aslında kimsenin göremediği bir yüzün
Hiçbir insandan kaynak almayan
Tuhaf bir gölgen var...
Güneşi hiçe sayıyorsun,
O yokmuş gibi yaşıyorsun.
Hüzünlerinde çok tuhaf
Geri dönüşsüzsün...
Ben arkamda koca bir boşluk
Bir kuyu bırakıyorum karanlık.
Küf kokuyor,
Nem almış bir geçmişin çürümesi gibi.
Sen geçmişi de hiçe sayıyorsun,
Hiç geçmemiş gibi yaşıyorsun.
Aslında kimsenin bilmediği bir senaryom
Daha önce gösterime girmemiş
Saklı bir yüzüm var...
Her sabah yatağına bir intihar bırakıyorum,
Bir ruh bırakıyorum senin.
Çekimserim,
İşgalim hacimsiz.
Ölebilirim diyorum,
Asabilirim kendimi yatakta unuttuğun saç tellerinle
Şehrin en yüksek viyadüğünden...
Aslında kimsenin duymadığı bir sessizliğimiz
Telaffuz bile edilmemiş
Bir sürü kelimemiz var...
Susturuyoruz birbirimizi,
Yüzlerimizin üzerinde unuttuğumuz ellerimizle.
Yok diyoruz,
Aslı astarı yok onunda
Emin olamıyoruz yalnızlığın esasından...
Yalnızız diyoruz,
Sonra yok oluyoruz ortalıktan...
Kazım Baran Yılmaz
Hiçbir insandan kaynak almayan
Tuhaf bir gölgen var...
Güneşi hiçe sayıyorsun,
O yokmuş gibi yaşıyorsun.
Hüzünlerinde çok tuhaf
Geri dönüşsüzsün...
Ben arkamda koca bir boşluk
Bir kuyu bırakıyorum karanlık.
Küf kokuyor,
Nem almış bir geçmişin çürümesi gibi.
Sen geçmişi de hiçe sayıyorsun,
Hiç geçmemiş gibi yaşıyorsun.
Aslında kimsenin bilmediği bir senaryom
Daha önce gösterime girmemiş
Saklı bir yüzüm var...
Her sabah yatağına bir intihar bırakıyorum,
Bir ruh bırakıyorum senin.
Çekimserim,
İşgalim hacimsiz.
Ölebilirim diyorum,
Asabilirim kendimi yatakta unuttuğun saç tellerinle
Şehrin en yüksek viyadüğünden...
Aslında kimsenin duymadığı bir sessizliğimiz
Telaffuz bile edilmemiş
Bir sürü kelimemiz var...
Susturuyoruz birbirimizi,
Yüzlerimizin üzerinde unuttuğumuz ellerimizle.
Yok diyoruz,
Aslı astarı yok onunda
Emin olamıyoruz yalnızlığın esasından...
Yalnızız diyoruz,
Sonra yok oluyoruz ortalıktan...
Kazım Baran Yılmaz