Daha 15-16 yaşlarındaydım.9 aylık iken geçirdiğim ateşli hastalık yüzünden sakat kalmış yürüyemez olmuşum.Tedavi olmama rağmen bi ayağımı kurtaramamışlar ve koltuk değneği ile yürür hale gelebilmişim.. İlkokulu çok zor okudum okula almak bile istemediler benle uğraşmak ietemediler, ama anne ve bebemın diretmelerine karşın okula alındım ve ilkokulu bitirdim.
Orta okula giderken biraz daha rahattım en azından koltuk değnekleri ile yürüyebiliyodum. Bazen zorlansamda özellikle kışları sağolsun ailem ve arkadaşlarım sakat olduğumu hiiç hissetirmediler. Takii ilkkez aşık olana kadar...
Evet 15-16 yaşlarındaydım sanırım. Bir arkadaşımın sayesiyle Balıkesirden bir çocukla mektup arkadaşlığı başlattım ama ona sakat olduğumu söyledim. Uzun bi süre mektuplaştık. Hatta ister istemez aşık bile olduk birbirimizee..
Ben onu hemen hmen hergün arıyodum telefonla. Ama ilk aşk yaa üüü deli gibi aşıktım. Ve onu görmem lazımdı. Onun için Balıkesire gittim. Gördüm. Ve daha da fazla aşık oldum. Ama tek taraflı değildi. Bunu görüyordum.
Bursaya döndüm yine okuldan geldiğim gibi aramak istedim telefonla aradım tesadüfki telefona annesi çıktı. Onunla görüşüp görüşemeyeceğimi sordum. Annesi bana sen o Bursa daki sakat kız mısın yoksa, sen kendini ne sanıyosun oğlumun peşini bırak ben ona sağlam bi kız alacağım sakın onu arama seni ailene söylerim dedii. İşte o an İLK VE SOOON kez sakat olduğuma çok üzülmüştüm.
hiç bişey demedim ve kapadım akşama beni o aradı annesi bişey dememişki o da bana bişey demedi. Ben de ona sadece beraberliğimizi bitirmemiz gerektiğini kendimi derslere veremediğimi söyledim Annen böyle böyle dedi diyemezdim sonuçta annesikendine göre haklıydı
O günden sonra aramadım arasada yok dedirttim. Şimdi bi başkasıyla evliyim mutluyum 8 yaşında kızım var. Haa o mu noldu, oda başkasıyla evlendi 2 oğlu var biri kızımla yaşıt.
Kötü olan bişey var çocuklarından birisi sakat kim bilir benim o zaman ki üzüntüme allah dayanamadı onun annesine ders olsun diye başına verdi kim biiliirr...![Frown :( :(]()
Orta okula giderken biraz daha rahattım en azından koltuk değnekleri ile yürüyebiliyodum. Bazen zorlansamda özellikle kışları sağolsun ailem ve arkadaşlarım sakat olduğumu hiiç hissetirmediler. Takii ilkkez aşık olana kadar...
Evet 15-16 yaşlarındaydım sanırım. Bir arkadaşımın sayesiyle Balıkesirden bir çocukla mektup arkadaşlığı başlattım ama ona sakat olduğumu söyledim. Uzun bi süre mektuplaştık. Hatta ister istemez aşık bile olduk birbirimizee..
Bursaya döndüm yine okuldan geldiğim gibi aramak istedim telefonla aradım tesadüfki telefona annesi çıktı. Onunla görüşüp görüşemeyeceğimi sordum. Annesi bana sen o Bursa daki sakat kız mısın yoksa, sen kendini ne sanıyosun oğlumun peşini bırak ben ona sağlam bi kız alacağım sakın onu arama seni ailene söylerim dedii. İşte o an İLK VE SOOON kez sakat olduğuma çok üzülmüştüm.
hiç bişey demedim ve kapadım akşama beni o aradı annesi bişey dememişki o da bana bişey demedi. Ben de ona sadece beraberliğimizi bitirmemiz gerektiğini kendimi derslere veremediğimi söyledim Annen böyle böyle dedi diyemezdim sonuçta annesikendine göre haklıydı
O günden sonra aramadım arasada yok dedirttim. Şimdi bi başkasıyla evliyim mutluyum 8 yaşında kızım var. Haa o mu noldu, oda başkasıyla evlendi 2 oğlu var biri kızımla yaşıt.
Kötü olan bişey var çocuklarından birisi sakat kim bilir benim o zaman ki üzüntüme allah dayanamadı onun annesine ders olsun diye başına verdi kim biiliirr...