Güncel İçerik

Merhabalar

Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.

Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.

Teksan İnovatif Medikal: Engelliler, Engelli Çocuklar, Hasta ve Yaşlılar için emsalsiz ürünler

Engelli bir insanın araba alma çilesi!

Levent54

Üye
Üyelik
19 Mar 2008
Konular
34
Mesajlar
521
Reaksiyonlar
1
BİR ENGELLİNİN ARABA ALMA ÇİLESİ

Normal bir insansanız, bir aracı beğenir, ikinci el araçsa fiyatta anlaşır ve notere gidersiniz bir imza atıp aracınızı kullanmaya başlarsınız. Sonra en yakın Trafik şubesine gidip ruhsatınızı alırsınız. Tabi bu işin vekalet verip bir 3.şahsı yetkilendirebilir bu zahmetlerden de kurtulabilirsiniz. Hele benim gibi sıfır araba alırsanız tüm zahmetiniz bir vekalet verene kadardır.
Bir engelli iseniz ise neler yaşayacağınızı ben size birinci elden anlatacağım. Burada anlattıklarım bire bir yaşananları anlatmaktadır ve hiçbir şekilde abartma yapılmamış, aksine fazla uzatmamak için bazı olumsuzluklara ya hiç değinilmemiş ya da çok kısa değinilmiştir.
Bu sene arabamı yenilemeye karar verdim. Öncelikle bütçemize uygun bir araba aradık ve ilk şoku orada yaşadık. Gittiğimiz araba bayisinin satış elemanın ilk sözü “biz engelliye araç satmıyoruz” oldu. “Nasıl olur, neden” dedik. Satış elemanı kem küm etti, sorun yaşadık falan dedi ama sonunda firma sahibi ile bir temasımızı olduğunu öğrenince ve benim tepkimi de görünce, amirleri ile birkaç görüşme yaptı. Neyse sorun giderildi ve araç siparişi verdik. İki aya yakın bekleme süreci içinde satıcı elemanı arayarak engelli araç işlemleri konusunda uyarıda bulunduysam da. Eleman “hallederiz” dedi.
Araç teslim zamanı geldi. Elimde bulunan raporları da (engelli olduğumu gösteren değişik hastanelerden alınan sürekli engel durumunu gösteren raporlar) alıp firmaya gittik. Eleman bunları trafik işlemlerini yapan firmaya gönderdi. İlk sorunda o zaman cıktı. İlgili kişi 2005 yılından evvel alınan raporların vergi dairesince (ÖTV muafiyeti için) kabul edilmediğini söyledi. Bende en son 2010 yılında araç aldığımı, bu araç için gerek vergi dairesinin tutanaklarını ibraz ettiysem de nafile. Vergi dairesinin (Ümraniye de bulunan vergi dairesi) bunu da geçerli saymadığını bildirdiler. Tutanakta işlem için 2006 tarihinde alınan rapor üzerine işlem yaptıklarını gördüm. Bu rapor çalıştığım iş yerinin isteği ile İşkur’a verilmek üzere aldığım rapordu. Yani bu rapor ÖTV ile ilgili değildi ama o tarihte kabul edilmişti. Tutanakta alınan hastanenin adı ve raporun tarihinin bulunduğunu görünce doğruca o hastaneye gittim. Bu raporun bir örneğinin verilmesini dilekçe ile başvurdum. “Mevzuat değişti, bu raporun bir örneğini size veremeyiz” yanıtı aldım. Bu yanıt beni tatmin etmedi. Zira benim bildiğim bunların 10 sene saklanması gerekiyordu. Bir kanaldan Baş Hekimliğe ulaştım. Ama nafile oradan da ayni yanıtı aldım. Çaresiz yeni bir rapor almamız gerektiği gerçeğini kabul etmekten başka çaremiz olmadığını anladım. Heyet sekretaryasına başvurdum. Randevunun internet acılığı ile almamız gerektiğini gece saat tam 00.00 da siteye girmemiz söylendir. Ama heyhat 3-4 gece uğraştım. Açar açmaz “dolu” mesajı görülüyordu. 3-4 gece uğraştım, tarayıcımı değiştirdim, hatta kızımı aradım onunda girmesini istedim. Yok mümkün değil. Mecburen tekrar hastaneye gittim. (Bu arada hemen belirteyim, hastane her gün ana baba günü. Vatandaşlar sağlık derdine sabahın erken saatlerinde dolduruyor her yeri. Aracınızı engelli oto parklara koymanız imkansız. Zira korumasız olduğundan buralar diğer sağlam insanların araçları tarafından sürekli işgal altında. Mecburen uzak bir yere park edip, uğraşlar verip sandalye ile hastaneye ulaşmaya çalışıyoruz. Ama hakkını yemeyim bir kaç defa oradaki görevlilerin yardımı ile otoparka park edebildim. Bu konuda yardımcı olan görevlilere candan teşekkür ediyorum buradan. 5. Katta bulunan Baş hekimlige ulaşmak için kullanacağımız engelli asansörünün arızalı olduğu günlere denk geldik. Asansöre binmek için 10 dakika beklediğimiz oldu. Sorduk “arızalı” dediler. Nedense engelli asansörleri arızalanıyor. Kabahat bizde sanırım galiba hor kullanıyoruz. Herhalde bizim şansımızdan hep bana denk gelir bu arızalı asansörler.
Neyse nerde kalmıştık. Tekrar sekretaryaya başvurduk. Durumu anlattık. Ama nafile başka yolu yok dediler. Mecburen bir tanıdık aramaya koyulduk. Bir şekilde bir hafta sonrasına gün alabildik.
O gün geldi ve bir defa daha hastaneye gittik. Konumuz ÖTV muafiyeti olduğundan raporu alınma nedenine bu hususu yazdık. (Burada sadece bir doktor benim omurilik felçlisi olmam konusunda tereddüt yaşadı. 25 senedir bu halde olduğumuzu elimizdeki raporlarla ispat etmeye uğraştık ama başarılı olamadık.-Çoğul yazıyorum zira bu mücadeleleri eşimle beraber verdik.- Peki 25 yıldır bu sandalyede yaşadığımızı nasıl ispat edeceğiz. “Tomografi çektirin, görüpte ikna olayım” dedi. “Sabır Levent “dedim. Tüm hekimleri gezdikten sonra belki insafa gelir diye tekrar ayni hekime gittik. “Tomografi için birkaç ay süre veriyorlar, yokmu başka yolu “dedik. Neyse insafa geldi de “bunu gösteren eski tomografiyi getirin” dedi. Aracımıza binip 20 -25 km yapıp eve gidip yıllardık sakladığım (neyse ki) tomografi görüntülerini alıp bir koşu doktora gittik. Filmlerde tarih ve isim bulunmaktaydı. Yani başkasına ait olması mümkün değil. Ama Doktor hanım “olmaz” dedi. Niye, dedik. Bunların raporu yok dedi. Bunu diyen uzman doktor. Kaynar sular başımızdan dökülüyor. Ama yapacak bir şey yok. Tekrar eve döndük. Ne kadar eski evrak varsa elden geçirdik. Neyse raporu da bulduk. Eski evrakları saklamanın bir faydasını görmüş olduk. Tekrar hastaneye döndük ve imzayı aldık. Saat 14.de heyete girdik, saat 16.30’da raporu elimize aldık.
Raporu alıp tekrar bayi’e gidip raporu elden teslim ettik. Oh dedik ama acele ettik galiba. Aparatı takacak firma ve işlemleri takip eden muameleci hep bir ağızdan “bu rapor ile aparat takamayız, işlem yapamayız” demezlermi. “Nedir sorun” dedik. Meğer rapor oranı % 93 muş ve bu raporla benim bu aracı kullanmam mümkün değilmiş. Yapmayın dedim ben 25 yıldır araç kullanıyorum. Ellerim sağlam elimle ve aparatla araç kullanıyorum dediysem de gene nafile. İkisi de bir genelgeyi yanlış yorumluyorlardı ama ne fayda . Bize tekrar hastane yolları göründü. Sekreter bizi heyet başkanına gönderdi. Muayene sırasında yanlışlıkla içeride hasta varken girdiğimiz için bize zaten kızan doktordu heyet başkanı. Bizim fazla konuşmamızı sevmeyen doktor (sanırım yorulmuştur) bunun için bir şey yapamayacağını, 6 aydan önce yeni rapor verilemeyeceğini, tek çözümün İl Sağlık Müdürlüğüne itiraz etmemiz gerektiğini Söyleyerek sohbetimizi bitirdi. Araştırdık bu itirazın sonuçlanması birkaç ayı alıyordu. Sonucu da ne olacak bilinmezdi. Bu durumda iş başa düştü diyerek TSE ile ve gerekse birkaç kurumla görüştük. Sonuçta genelgenin yanlış yorumlandığını anladık. Ama bunu aparatçıya anlatmam mümkün değildi. Çaresiz ta Konya’dan bir usta bulduk. O mevzuatı bildiğinden “sorun olamaz ağbi “dedi. Mecburen bu ustayı yol parasını vererek İstanbul’a getirttik. Muameleyiciyi de ikna edemediğimizden çaresiz işlemleri kendimiz yapmaya karar verdik. Gene de içimiz rahat etmediğinden işlemlere başlamadan önce doğru Bakırköy İlçe Emniyet Müdürlüğüne gittik. Yanlış bir işlem yapmayalım düşüncesiyle. Bu işlemleri yapan memurla görüştük. Raporu inceledi, “elinizde kapı gibi rapor var hiçbir sorun olmaz” dedi. “Emin misin bir sorun yaşamayalım” dedikse de “hiç merak etmeyin”. Bizde içimiz rahatlayarak aparatçıyı çağırıp araca aparatı taktırdık.
Bayiinin düzenlediği dosya ile tekrar emniyete gittik. İlgili memur evrakları tek tek inceledi ve “Raporu noterden tasdik ettirin bazı evraklarında fotokopilerini çektirin gelin” dedi. Dediklerini yaptık ve tekrar evrakları inceledi, harcımızı yatırttı ve plaka numaramızı bile söyledi. Yarın gelin ruhsatı alın dedi.
Sizde bizim gibi çok uğraştı ama nihayet halloldu dediğinizi duyar gibiyim. Ama bu güzel Duygularımız akşamüzeri çalan bir telefon ile son buldu.
Telefondaki kişi Emniyet Müdürlüğündeki ilgili memurdu. Bana “raporunuzda aparatlı araba kullanır ifadesi yok bu nedenle ruhsatınızı veremeyiz” dedi. Kaynar sular bir defa daha başımdan aşağıya döküldü. Ne moral kaldı ne maneviyat. Hepsi sıfıra indi. Doğru emniyet Müdürlüğüne. Önce ilgili memur, sonra direk Müdüriyet makamı. Tanıdık telefonları falan derken sonuç olumsuz. İtirazlar nafile. “Niye bunu daha önce söylemediniz” dediysem de, sadece “atlamışız” türünden bir yanıt aldım.Onlar için sadece “atlama” benim için çaresizlik.Müdürlük özel kalemi ( Bu şahsa olumlu yaklaşımları için teşekkür ederim) aracı telefonlarından sonra yanıma gelerek,”yeniden rapora gerek yok, hastaneye gidersen büyük olasılıkla bu notu rapora ilave ederler” dedi.
Sabah çaresiz olarak tekrar hastaneye gittik. Heyet başkanı doktor “bu benim sorunum değil, yeniden rapor alın” türünden olumsuz bir yaklaşımda bulundu. Heyet sekretaryasına durumu anlattık. Neyse onlar da bu duruma isyan ettiler (tüm sekretarya elemanlarına teşekkürler, gerçekten çok yardımcı oldular her aşamada) .Onlar bir yolunu bulup o günkü heyete tekrar girmemi sağladılar. Saat 14 de tekrar heyete girdim. Doktorlar beni dinlediler ve dışarıda beklememi söylerdiler. Saat 16’ya kadar bekledik. Bir memur yanımıza gelerek “ rapor noter onaylı olduğundan ilave yapılamıyor” dedi. Orada tekrar emniyetteki memurun ikinci bir hatasının (raporu incelemeden notere gönderdiği için) bize nelere mal olduğunu anladık. Çaresiz asansöre yöneldik. Yaşadığım stresi tarif etmem mümkün değil. Heyetten gün almanın ne kadar güç olduğunu, kaç güne mal olacağını yukarıda izah etmiştim. Tam asansöre bineceğimiz sırada orada bulunan güvenlik elemanı yanımız geldi ve “Perşembe günü gelin sizi heyete sokacağız” dedi. Yani bir sonraki heyete. Bu bize verilecek en iyi haberdi ve ayağa kalkamadığım için ilgiliyi sarılıp öpemedim. Gene heyet sekretaryasının gayreti ve yardımı ile bu olay gerçekleşmişti. Onlara candan teşekkürler.
Perşembe günü tekrar heyete girdik. Bu arada Emniyetten de hastaneye görüş isteyen bir yazı geldiğini öğrendim. Tek tek doktorları dolaştık ve saat iki de heyete girmek üzere oradan ayrıldık. İkide tekrar geldik ve heyete girdik. Saat 16.30 da tekrar geldik ve nihayet raporumuzu aldık. Geç olduğundan Emniyete raporu ulaştıramadık.
Bir gün sonra raporu ulaştırdık. İlgili memur raporu gördü ve beni tebrik etti(!) Uzatmayalım akşamüzeri gidip ruhsatımız aldık. Bitti. Yaklaşık 20 günlük uğraşı sonucunda, sayısını unuttuğum hastane ve emniyet gidiş gelişleri sonrasında bitti. Biten sadece işlemler değildi biten bu mücadeleyi vermek zorunda olan ben ve eşim yani bizlerdik. Bu yaşımda ve yıllardır engelli olarak yaşayan bir insan olarak bu süreçte hiçbir hatam olmamasına karşın, psikolojik çöküntü, depresyon halinde ve ruhsal durumum bozulmuş olarak elimdeki ruhsata bakıyordum.
Sonuç olarak şunları belirtmeyi uygun bulmaktayım. Konunun bu şekilde uzamasının nedeni bilgisizlikti. Bir sebebi de elde yeterli ve açık bir mevzuatın bulunmamasıydı. Kimse konuyu tam olarak bilmiyor, kimse mevzuatı yorumlayamıyordu. Satıcı firma, aparatı takacak firma, muameleci firma, emniyetteki görevli memur hiçbirisi konuyu tam bilmiyorlardı. Şahıs olarak bazı hatalar oldu, bazı şahısların ilgisiz ve olumsuz yaklaşımları oldu ama sorun şahıslardan daha çok bu konuda derli toplu bir mevzuatın olmamasından kaynaklanıyordu.
Şimdi ben bu konuda yaşadıklarımın ışığı altında bu konuda girişimlerde bulunmayı ve bir daha hiçbir engellinin benim yaşadıklarımı yaşamaması için derli toplu bir mevzuat için uğraşmayı düşünüyorum. Allah bana kolaylık versin.
 
kanun,yönetmelik , genelge vs çıkması durumunda memurlara (en azından ilgili kişilere ) eğitim birimleri tarafından bu konuların aktarılması gerekiyor. Yoksa çok insan muzdarip olmaya devam edecek gibi.
 
Selamün aleyküm...
Gerçekten araba almak işi tam anlamıyla bir çile benimde kardeşim % 90 raporu var mahkemeye gittik vasi olarak atan dediler 6 ay süren dava sonucu atandım şimdide ek karar diye bir belge istediler mahkemeye gittim yine dava açılacak dedi özel kalem araba firması sadece imza gerekli desede mahkeme davaya gerek duymuş o kadar çok kızdım ki gittim 2.el bir tane araç aldım.Vel hasıl kelam engellisin ama bu ülkede bedensel ve zihinsel engelliler değil asıl sorun BEYİNSEL engellilerle uğraşmak . . .
 
İnanın BU çekilen çileler,zorluklar,işkenceler,kısacası bu rezalet sadece ve sadece bizim ülkemizde yaşanıyor. BİLİN İSTEDİM.
 
Bir tanıdığın ingiliz kayınvalidesi var.ingilterede hiçbirşeyle uğraşmadan engelli aracını devlet veriyor hemde bedava.

HATIRLARSANIZ HÜKÜMETTE ENGELLİ MİLLETVEKİLİ VARDI LOKMAN AYVA.ENGELLİLER İÇİN NE YAPTI.HİÇBİRŞEY:))))
 
tv de 200 Suriyeli Akdeniz de boğulmuş, Allah tüm çile çekenlerin yardımcısı olsun..

Abd, Avrupa Suriyelilere de sahip çıksın,
 
Bende dün ilgili evrakları bayi ye teslim ettim. Sürücü sağlık raporu noter onaylı , Geçiçi ehliyetim , yanında ne hıkmetse anlam veremedıgım yıne sakatlık duurmunu gösteren 1 sağlık raporu daha o da noter onaylı . Burda sorun sağlık raporumun 1995 de işkur için aldıgım rapor olması . Sakatlık durumu : Sürekli ibaresi var . Mevzuata göre sakatlığın sürekli oldugunu gösteren raporlarda tekrar rapor cıkarmaya gerek yok . Ancak vergi dairesi gereksız yere rapor ıstemekde.Bayi ye de sorun olur mu dıye sordum . Onlarda ilgili kuruuma sormuş sorun değil oluyor demısler . İnşallah bir aksılık cıkmaz ...
 
Vergi dairesi malesef yeni rapor istiyor, hastalığım sürekli ve rapor tarihi 2011 olmasına rağmen yeni rapor çıkarttım.

Benim sorum şu her 5 yılda bir rapor çıkartacak mıyız ? Hastalığımız sürekli ve kronik ? Sır bu işkenceleri çekmemek adına ÖTV'si yere batsın deyip normal araç alasım var.
 
geçmiş olsun dediğim gibi bazıları hemen şipşak alıyor bazı arkdaşlar kanunları prosedürleri bilmeyen kişilerle kurumlarla karşılaşıyor bin bir türlü zorlukla alıyor geçmiş olsun halbu ki kanun her yerde aynıdır.
 
Değerli Kardeşim
Galeri -Hastane-Emniyet Müdürlüğü ve ev arası atletizm müsabakası yapmışsın.Bu işlemleri sağlam insan yapsa işkence, engelli yaptığı
için daha büyük bir işkence.Allah sana iyi sabır vermiş.Seni gönülden tebrik ederim.Araba alacaklar raporlarında aparat kullanır ibaresi ve alınan rapor tarihleri hakkında verdiğin bilgiler araba alacaklara ışık tutar inşallah.
Benim merak ettiğim sigorta kapsamı otomobilin değer miktarı ötv düşürülünce kaza yapan aracın hasarı nasıl olur
 
Türkiye de suistimaller çok olduğu için devlet sıkı tutmaya başladı, olan biz gerçek engellililere oluyor :( belki takip eden vardır ben 2 eylül 2016 dan beri araç almak için uğraşıyorum ve daha onay işlemleri dün (15.12.2016) sonuçlandı...şaka gibi değil mi ??? Bu 3 ay da yaşadıklarımı Bimer'e bildireceğim....
 
Demekki neymiş, araba değiştirilmeyecekmiş :)
Şaka şaka, ben de 5-6 ay önce ikinci kez ötv siz araç almaya kalkınca çok bilmiş bir vergi dairesi şube müdürü
bu rapor olmaz, yeni yönetmeliğe göre raporun başlığı ....... şeklinde olacak deyince
yahu ben 5 yıl önce de burada işte şu raporu onaylattım dedim ..olmaz dedi
yahu yeni yönetmelikte bilmem ne maddesinde diyor ki bu yönetmelikten önce alınan sürekli şeklindeki raporların yeniletilmesine gerek yoktur..Bu durum bana da uymuyor mu? ............çık
Yukarıdakine benzer bir durum yaşadım, aracı İstanbul'dan almam gerekince bir gerçekle karşılaştım. Meğerse bizim eski raporlar 2020 ye kadar geçerliymiş.
Şimdi ben ne diyeyim?
Neyse, millete aslında yeni rapor almam yönetmeliğe göre uygun değil desem de yine de almak zorunda kaldım.
Bundan sonraki yıllarımızda ne yaşarız bilemem
Sağlıcakla kalın dostlar
 
Engelli arkadaşlar, elinizden gelen tüm yolları kullanarak ÖTV düzenlenmesine karşı çıkalım. Tepki vermesek bu rahatlıkla meclisten geçer. Bülent kardeşimizin yazısı bu konuda harika tespitlerde bulunuyor. Bu yazıyı tüm basın kurumlarına ve siyasilere ulaştırın.

Bu arada bizim derneklerimizden hiç ses gelmiyor. Lütfen bunlara da mail yazın. Uyansınlar ve hakkımızı arasınlar. Zaten en büyük eksikliğimiz sağlam bir STK.mızın olmaması.

Ayrıca eminim ki bu konuda bir tepki toplantısı yapalım dersek çok az bir katılım olur. Bu konuda bulunduğunuz ilde 3-5 kişide olsa birlikte hareket edilerek partilerin il başkanlarına ziyaretler yapılsın. İstanbul da 10 kişi bile olsa bu girişimi yapalım. Ben hazırım.Bu girişimi engelliler.biz olarak yapabiliriz. Hadi....
 
en önemli sorunlardan biri engelli ayrımı yapılması ortapedik rahatsızlıgı olan dan derece önemli degilken veya %40 yeterliyken ortapedik olmayan engelliden %90 rapor istiyorlar %90 çok yüksek bi derece araba alımı çok zor ortapedik olmayan engellinin bunuda aşşagı çekmeleri lazım özür oranının en önemli meselelerden biri bu
 
Okurken sanki o anı kendim yaşıyor gibi hissettim bende rapor almayı düşünüyorum bir an korktum... Geçmiş olsun diyelim...
 
Kendim resmi bir kurumda görev yapmaktayım. Babamın iyice elden ayaktan düşmesi, kronik hastalıklarının olması sonucu heyete çıktık. 87 oranında ağır engelli raporu aldık. Bu aşamaya gelene kadar pek çok zorlukla mücadele etmek zorunda kaldı. 100 lerce km ötedeki hastaneye taksilerle kiralık araçlarla defalarca gittik, iş yerinden zor bela izin alarak. Babam yorgun düşerek hastanelik oldu, felç geçirdi.

Raporu aldık almasına asıl işkenceler ondan sonra başladı. Neyse yazarken bile canım sıkılıyor.. O yüzden anlayabiliyorum sizleri.. Böyle olmaz bu. Rezillik bu. Yazık, günah bu, eziyet, zahmet bu... O ona gönderiyor, öbürü ben bilmiyorum diyor. Bir başkası yapılacak birşey yok diyor. İnsan cinnet geçiriyor cinnet..
 
Üst Alt