Merhaba Arkadaşlar..
Yaklaşık 2 hafta önce yaptığım 10 günlük seyahatime dair, akılda kalan bazı notları paylaşmak istiyorum sizinle.
Öğleden sonra saat 2-3 civarı başlayan 11 saatlik ilk uçuşumuzun ardından, transfer noktamız da olan ilk durağımız Singapura günün ilk ışıklarıyla vardık. 1 ay içinde ülkeden ayrılacağını gösteren Türk vatandaşlarından herhangi vize talep etmeyen bu şirin Asya ülkesi, birçok alanda bölgenin lokomotifi konumunda. Uzun yıllar İngiliz sömürgesinde kalan ülkede karşılaştığım çoğu uygulama/alışkanlıkta; insana verilen önemin had safhada olduğunu görüyoruz. Burada trafik sağdan akıyor, çevrenizde geri dönüşümü mümkün olmayacak en küçük şeye izin verilmiyor. Örneğin sakız çiğnemek yasak burada.
Birkaç saatlik şehir turu sonrasında yolculuğumuza devam ediyor, öğleden sonra uçağımıza biniyoruz. Yaklaşık 3 saatlik bir uçuş sonrasında, nihai varış noktamız olan Filipinler in başkenti Manila ya ulaşıyoruz. Singapurda olduğu gibi, burada da bizden vize istenmiyor ancak Türkiye ye gelmek isteyen Filipinliler vize almak zorundalar.
Bize göre yüksek sayılabilecek nemli havaya kısa sürede alışıyoruz. Kapalı alanlarda ve araçlarda sürekli klima açık ve kendilerini çok serin tutmayı seviyorlar. Hatta gezimin birçok anında, bir hayli üşüdüğümü söyleyebilirim. Manilada ilk dikkatimi çeken şeylerden biri, II. Dünya Savaşında ABD nin bıraktığı ciplerin şasilerinin uzatılmasıyla yapılan ve adeta ülkenin sembolü haline gelmiş toplu taşıma aracı Jeepney ler. Trafik yoğunluğu çok fazla ve sürücülerde yol verme kültürü yok. Korna çalmak, bizdeki kadar yadırganmıyor. Bir tarafta lüks gökdelenler boy gösterirken, yanıbaşında yoksulluğu iliklerine kadar yaşayan gariban halk. Herşeye rağmen çok mutlu insanlar.
7500den fazla adaya sahip olan Filipinler, eski bir İspanyol sömürgesi. Hatta ismini de, ispanya kralı II. Felipeden almış. Halkın çoğunluğunda İspanyol ismi var ve koyu Hristiyan (Katolik) bir millet. Ülkede azınlık konumunda olan Müslümanlar da var ancak çok az karşılaştık. Genel olarak hayat çok pahalı değil. Yemek kültürleri yadırganacak düzeyde. Karşılaştığım yerli halk genellikle ılımlı idi. Herhangi olumsuz durumda fazla ısrarcı değiller ve kolay ikna oluyorlar. Şimdilik anlatacaklarım bu kadar. Herhangi problemle karşılaşmadan, dünyanın bu saklı cennetinden, en kısa zamanda tekrar buluşmak üzere ayrılıyoruz.
Yaklaşık 2 hafta önce yaptığım 10 günlük seyahatime dair, akılda kalan bazı notları paylaşmak istiyorum sizinle.
Öğleden sonra saat 2-3 civarı başlayan 11 saatlik ilk uçuşumuzun ardından, transfer noktamız da olan ilk durağımız Singapura günün ilk ışıklarıyla vardık. 1 ay içinde ülkeden ayrılacağını gösteren Türk vatandaşlarından herhangi vize talep etmeyen bu şirin Asya ülkesi, birçok alanda bölgenin lokomotifi konumunda. Uzun yıllar İngiliz sömürgesinde kalan ülkede karşılaştığım çoğu uygulama/alışkanlıkta; insana verilen önemin had safhada olduğunu görüyoruz. Burada trafik sağdan akıyor, çevrenizde geri dönüşümü mümkün olmayacak en küçük şeye izin verilmiyor. Örneğin sakız çiğnemek yasak burada.
Birkaç saatlik şehir turu sonrasında yolculuğumuza devam ediyor, öğleden sonra uçağımıza biniyoruz. Yaklaşık 3 saatlik bir uçuş sonrasında, nihai varış noktamız olan Filipinler in başkenti Manila ya ulaşıyoruz. Singapurda olduğu gibi, burada da bizden vize istenmiyor ancak Türkiye ye gelmek isteyen Filipinliler vize almak zorundalar.
Bize göre yüksek sayılabilecek nemli havaya kısa sürede alışıyoruz. Kapalı alanlarda ve araçlarda sürekli klima açık ve kendilerini çok serin tutmayı seviyorlar. Hatta gezimin birçok anında, bir hayli üşüdüğümü söyleyebilirim. Manilada ilk dikkatimi çeken şeylerden biri, II. Dünya Savaşında ABD nin bıraktığı ciplerin şasilerinin uzatılmasıyla yapılan ve adeta ülkenin sembolü haline gelmiş toplu taşıma aracı Jeepney ler. Trafik yoğunluğu çok fazla ve sürücülerde yol verme kültürü yok. Korna çalmak, bizdeki kadar yadırganmıyor. Bir tarafta lüks gökdelenler boy gösterirken, yanıbaşında yoksulluğu iliklerine kadar yaşayan gariban halk. Herşeye rağmen çok mutlu insanlar.
7500den fazla adaya sahip olan Filipinler, eski bir İspanyol sömürgesi. Hatta ismini de, ispanya kralı II. Felipeden almış. Halkın çoğunluğunda İspanyol ismi var ve koyu Hristiyan (Katolik) bir millet. Ülkede azınlık konumunda olan Müslümanlar da var ancak çok az karşılaştık. Genel olarak hayat çok pahalı değil. Yemek kültürleri yadırganacak düzeyde. Karşılaştığım yerli halk genellikle ılımlı idi. Herhangi olumsuz durumda fazla ısrarcı değiller ve kolay ikna oluyorlar. Şimdilik anlatacaklarım bu kadar. Herhangi problemle karşılaşmadan, dünyanın bu saklı cennetinden, en kısa zamanda tekrar buluşmak üzere ayrılıyoruz.
)