bi' silkelen kendine gel!
yüzün gözün darma dağın
içinde yerleşim seçimlerini doğru yapamadığın
akşam ayağından çıkardığın çorabın gibi sağa sola fırlattığın
yorgun duyguların, darma dağın...
vazgeç hayatının kirli sepeti gibi görmekten beni,
kullanıp attığın,
işlerin yolunda gitmediğinde
otobüsü kaçırdığında
veya olmadık bir anda makyajın bozulduğunca hissettiğin
o kötü kokan duyguları bana doldurmaktan
vazgeç...
uzun zamandır;
zaman aralığının uzun kabul edilebileceği iki vakit mesafesinde
bunun aklıma geldiği günle şu an arasında
beni sevme ihtimallerinin sadece ihtimal olarak kalabilme
olasılıkları üzerinde düşünüyorum
beni gördüğün ilk günün tesadüf
beni gördüğün son anın mecburiyet
kabul edilmesi durumu
ben bu durumda ait olduğum endişesiyle
ben her durumda emin olamama kaygısıyla
kalakalıyorum gözlerinde
güzel kabul ettiğim her anı
farklı bir renge boyayarak
okuduğun herhangi bir kitaptaki
önemli gördüğün bir bölümün altınızı çizip
belirginliğini artırmak gibi...
farkındalık yaratmaya çalışmaktan yoruldum kendime!
ben bunu hep yaptım!
saçlarımda çıkan ilk beyazları yolar gibi
kusursuzluğu daha uzun zamana yaymaya çalışmak adına
ya da banttan dinlediğim güzel şarkıyı
sürekli tekrarlatarak,
albümün güzel olduğuna ve ödediğim paranın değdiğine
kendimi inandırmak için...
vazgeç hayatının müsvettesi gibi görmekten beni!
yanlış yazdığın bir notu temize çekme gerekliliğiden dolayı
karalayıp sonra buruşturmaktan
ve çöp sepetine fırlatıp atmaktan
vazgeç...
senin düşüncelerinin oluşturduğu
bilinçaltından çıkan geometrinin
nesnel dünyayla buşuştuğu hedef alanıyım ben
aceleleyle yazılmış bir telefon numarasıyım
can sıkıntısıyım,
hatırlandıkça tekrar tekrar yazılan
kime ait olduğu eski tarih yapraklarıyla tebliğ
bir baş harfinin bellek haritasıyım
yırtılıp yok edilmek kaidesi ile
serilip yatıyorum öyle önünde...
bu bende hep vardı!
bir gün senin için işe yarayan bir nesne
katlayıp cebine koyacağın
ya da önemli diye saklayacağın
bir kağıt parçası bile olabilme tutkusu
bu,
bu bende daima oldu...
bi' düşün karar ver!
fikirlerin alt üst
olup olmayacağına asla karar veremediğin
varlığında çelişki
yokluğunda çetrefelli bir yalnızlık çektiğin
tüm fikirlerin alt üst...
Yardım istersen, ben sendeyim..
uğrarsın...
Kazım Baran Yılmaz
yüzün gözün darma dağın
içinde yerleşim seçimlerini doğru yapamadığın
akşam ayağından çıkardığın çorabın gibi sağa sola fırlattığın
yorgun duyguların, darma dağın...
vazgeç hayatının kirli sepeti gibi görmekten beni,
kullanıp attığın,
işlerin yolunda gitmediğinde
otobüsü kaçırdığında
veya olmadık bir anda makyajın bozulduğunca hissettiğin
o kötü kokan duyguları bana doldurmaktan
vazgeç...
uzun zamandır;
zaman aralığının uzun kabul edilebileceği iki vakit mesafesinde
bunun aklıma geldiği günle şu an arasında
beni sevme ihtimallerinin sadece ihtimal olarak kalabilme
olasılıkları üzerinde düşünüyorum
beni gördüğün ilk günün tesadüf
beni gördüğün son anın mecburiyet
kabul edilmesi durumu
ben bu durumda ait olduğum endişesiyle
ben her durumda emin olamama kaygısıyla
kalakalıyorum gözlerinde
güzel kabul ettiğim her anı
farklı bir renge boyayarak
okuduğun herhangi bir kitaptaki
önemli gördüğün bir bölümün altınızı çizip
belirginliğini artırmak gibi...
farkındalık yaratmaya çalışmaktan yoruldum kendime!
ben bunu hep yaptım!
saçlarımda çıkan ilk beyazları yolar gibi
kusursuzluğu daha uzun zamana yaymaya çalışmak adına
ya da banttan dinlediğim güzel şarkıyı
sürekli tekrarlatarak,
albümün güzel olduğuna ve ödediğim paranın değdiğine
kendimi inandırmak için...
vazgeç hayatının müsvettesi gibi görmekten beni!
yanlış yazdığın bir notu temize çekme gerekliliğiden dolayı
karalayıp sonra buruşturmaktan
ve çöp sepetine fırlatıp atmaktan
vazgeç...
senin düşüncelerinin oluşturduğu
bilinçaltından çıkan geometrinin
nesnel dünyayla buşuştuğu hedef alanıyım ben
aceleleyle yazılmış bir telefon numarasıyım
can sıkıntısıyım,
hatırlandıkça tekrar tekrar yazılan
kime ait olduğu eski tarih yapraklarıyla tebliğ
bir baş harfinin bellek haritasıyım
yırtılıp yok edilmek kaidesi ile
serilip yatıyorum öyle önünde...
bu bende hep vardı!
bir gün senin için işe yarayan bir nesne
katlayıp cebine koyacağın
ya da önemli diye saklayacağın
bir kağıt parçası bile olabilme tutkusu
bu,
bu bende daima oldu...
bi' düşün karar ver!
fikirlerin alt üst
olup olmayacağına asla karar veremediğin
varlığında çelişki
yokluğunda çetrefelli bir yalnızlık çektiğin
tüm fikirlerin alt üst...
Yardım istersen, ben sendeyim..
uğrarsın...
Kazım Baran Yılmaz