Hayatınızı en çok ne engelliyor?

Uzun zamandır kafamı kurcalayan bir konu var.

Hepimiz farklı engellere sahibiz. Kimimiz yürümede zorlanıyor, kimimiz görme veya işitme problemi yaşıyor, kimimiz dışarıdan bakıldığında fark edilmeyen sağlık sorunlarıyla mücadele ediyor.

Ama yıllardır düşündüğüm bir şey var:

Acaba bizi asıl engelleyen sağlık durumumuz mu, yoksa hayatın ve insanların önümüze koyduğu engeller mi?

Ben kendi adıma söyleyeyim; bazen hastalığımın çıkardığı zorluklardan çok, insanların bakışları, erişilemeyen binalar, anlamsız prosedürler, iş hayatındaki önyargılar veya "yapamaz" yaklaşımı beni daha fazla yoruyor.

Siz ne düşünüyorsunuz?

Hayatınızda sizi en çok zorlayan şey nedir?

• İnsanların tutumu mu?
• Ulaşım mı?
• İş hayatı mı?
• Maddi zorluklar mı?
• Yalnızlık mı?
• Devlet kurumlarıyla yaşanan süreçler mi?
• Yoksa sağlık durumunuzun kendisi mi?

Bir de merak ediyorum;

Bugüne kadar yaşadığınız en büyük engel neydi ve bunu nasıl aştınız?

Belki burada yazılanlar başka bir arkadaşımıza yol gösterir, belki de yalnız olmadığımızı hatırlarız.

Hepsi ama en çok hastalıkla alakası var cp hastasayım hayla ehliyetimi alamadım çünkü tüm mücadeleme rağmen kurul vermedi hastalığım olmasa çok daha özgüvenli olurdum yürüyüşüme bakan sanki hayalet görmüş gibi bakışlar atan toplum mesela hiç kız arkadaşım olmadı hayata çok geride başlıyoruz engel farketmiyor birilerine kendini kanıtlamaya çalışıyorsun iş hayatında olsun gündelik hayatta bilmiyolarki biz bu yaşımıza kadar ne zorluklarla mücadele ediyoruz hayat acımasız herkese aynı şartları sunmuyor özetle kesinlikle hastalık hem piskolojik hemde hayat olarak bizleri çok zorluyor

Şahsen engelin kafada başlayıp kafada bittiğine inanıyorum. Nereden baktığınıza bağlı. Vincent Van Gogh, bir hastaydı ama hasta olmasa o resimleri çizemezdi. Mcgregor ın söylediği şu sözde de olduğu gibi, Vincent gibi hayatımı bu sanata adadım ve bu uğurda aklımı kaybettim. Bazen neyin hediye neyin engel olduğunu bilemeyiz. Belki çok zekiyizdir, ondan aklımızı yitiririz. Belki tanrı bizden bir bacağımızı almıştır ama öyle bir farkındalık kazandırmıştır ki, bunu o bacağı kaybetmeden anlayamayız. Ben burada tanrı ifadesi kullandım ama siz neye inanıyor veya inanmıyorsanız. Aslında herkesin sorunu kıyasla başlıyor, bana göre bu net. Kıyas etmezsek sorun yoktur...

Dip not : Can senin mi ki üzülüyorsun demiş şair ve aynen öyle!

Takıntı ve sanrılarım.

Ben sağlık durumuma alıştım artık 'engel' olarak görmüyorum. Beni en çok zorlayan aile için sorunlar. Örnek: bugün yeni doğan yeğenime Hipotoni denildi ve beynin küçük bir bölümüne epilepsi tanısı eklendi. 6 aylık daha. 2 yıl önce kız kardeşim boşandı büyük sorunlar oldu. Bir araba aldık 2024 te ve o günden bu güne hâlâ kardeşim ve babam arasında araba tartışması var. Vb vb hep bu tür zorluklar oluyor. Yoksa benim kendi hayatımda zorluğum yok alıştım gidiyoruz sonumuz hayrola.

Bir arkadaşımız benim gibi hastalığın kendisinin hayatını en çok zorladığını, ehliyet alamamaktan sosyal hayata kadar birçok konuda geriden başladığını yazmış.

Bir diğer arkadaşımız ise engelin büyük kısmının kafada başladığını ve bakış açısının çok önemli olduğunu söylemiş.

Aslında ikinizin de haklı olduğu noktalar var gibi geliyor bana.

Çünkü bazı hastalıklar gerçekten fiziksel olarak insanın önüne ciddi engeller koyabiliyor. Öte yandan aynı hastalığa sahip iki insanın hayata bakışı ve mücadele şekli de çok farklı olabiliyor.

Benim merak ettiğim başka bir konu var:

Eğer yarın sabah uyandığınızda engeliniz tamamen ortadan kalkmış olsa, hayatınızda ilk değiştirmek istediğiniz şey ne olurdu?

İş hayatınız mı?
Aşk hayatınız mı?
Sosyal çevreniz mi?
Yoksa yıllardır yapmak isteyip yapamadığınız başka bir şey mi?

Merak ediyorum.

@ENGELLEKTUEL, ben şahsen evi arabayı satar yurt dışına giderdim. Her türlü burdan huzurlu hayatım olurdu. Örnek: Nevada, Montana, Texas da bir çiftlikte hayatımı sürdürmek isterdim.

Ben de hastalikli egolu kendini bise sanan ama olmayan kendini üstün sanan ama olmayan sıkıntılı insanlardan mümkün olduğunca uzak dururum . Hayatimi da bu tarz insanlarin eksik sorunlu kıskanç basit sıradan düşüncelerine göre yasiyamam çünkü .

@ipek., herkezin kafasında aynı ses şair burda ne demek istedi ?

@ENGELLEKTUEL
Net olarak yazdim zaten ama .

@ipek., evet evet yazdın ancak negatif ve egoist insanların etkisinde kalmadan kendi hayatını yaşama biraz utopiik geldiği için rota oluşturulamadı tadında anlaşılamadı youmu yazdım

Neden distopik mi olsun yaşamım bu tarz insanlardan uzak durmayıp da diyalog yapmış olsam onlarla
Aptal miyim
Hem kısa bi hayati bu tarz insanlarla diyalog kurmayarak yasamak tat verir insan yaşamına çünkü ancak kendi karanlık sıkıcı boğucu yasamlarini sen de yasa isterler .

@ENGELLEKTUEL