Öfke nefret genelde hasetten doğar. Birinde olan sana göre iyi bir şey zenginlik,güzellik,güç, zeka vs. Bende neden yok diye bilmeden, farkında bile olmadan öfke olarak ortaya çıkabilir. Hasette onda var bendede olsun değil. Onda olmasında, bende olup olmaması önemli değil demek. Hastalıklı bir ruh hali yani. İnsan kendi acizliğini, kusurlarını göremiyorsa, kendini herkesten üstün görür, her şeyin en iyisi benim hakkım diye düşünmeye başlar, karşısındaki herkesi kendinden aşağı görür. Kendi mutsuz olduğu için, mutlu olan birine tahammül edemez öfkelenir, öfke büyür nefrete dönüşür. Ama bu durumun farkında bile değildir. Tefekkür etmek lazım. Yoksa körü körüne kendimizi yer bitiririz. Aile bağlarını,eşi dostu uzak tutmayın kendinizden. Sudan sebeplerden vazgeçmeyin hemen. Affedici olmaya çalışın. Diğer türlü yaşamak kendimize zulmetmekten başka bir işe yaramaz. Olayların sıcaklığı ile şiddetli bir nefret hissi gelse de. Sakin kalın oradan uzaklaşın, bir kaç saat belki bir kaç gün sonra bir yargıya varın. Olaylar çok değişecek.