İlk psikiyatrik teşhisi aldığınızda ne hissettiniz?

bana da 3 tane antipsikotik veriyor bipolarmıyım dedim hayır dedi unipolarmıyım dedim biraz gibi dedi. doktordan zorla teşhis almaya çalışıyoruz. bazı dönemler psikoza giriyormuşum ama ilaca psikotik olmayan anksiyete yazıyor. işleri güçleri çakallık bunların da

Kabul etmemiştim malesef, hatta kabul edebilmem baya zamanımı aldı. İlk yatıştan sonra ben hasta değilim diye ilaçları kullanmadım. Bazı gerçekleri gözardı etmenin (hastalığı reddetmek gibi) olumsuz sonuçlarına çokça katlandım ve sanırım katlanmaya devam ediyorum, bu bir yerde durmalı...

Çok şaşırmıştım.

Hiç bişey hissetmedim duygularım küntleşmiş

@Carl Jung, şu anda bende öyleyim. Duygusal körlük yaşıyorum. Hislerim temel düzeyde. Kızma, sevinme vs ama derinlemesine duygu yaşayamıyorum.

gercekten hic teshisim olmadi askerde oldugu icin bide ustunde ek depresyona girdigimden o sirada hic iyi degildim o sirada bi igne vurdular vucta aylarca kalan ismi procixilin yada oyle bisidi hava degisimi alciagim ve gelicegim icin sevindim maniklestim bana kola ismarltilar az kalsin eve donemiyordum ordaki memurlara kola ismarlamaktan

bisilerin dogru gitmedigini biliyordum ama kimsede bi haltanlatmadigi icin ustunde 30 seneden faza gecti hala da bilmiyrım
curugu de afectif bozukluk dediler yada duydurum bozuklugu zor zar bi polar falanda dediler
ama ilac falan askerde bile vermediler ilk hava degisimin harici oda sayilmazdi.
hic iyi olmadim hic cok kotu olmadim haat boyu surundum
ataklar yok yani.ama her daim hasasin.eski sm siniflamarinda 3 de 4 de pek lafi edilmiyoda bugun daha laf gecebilir.
12 de hastayee gidince sorucam
teksisizlik ne oldugunu bilmemek bence cok daha kotu oluyo
bilmek bence daha iyi.

duysual korluk nsleside cogumuzda oluyo sosyatlik deigl bu ama dgru yerde dogru tepkileri eremiyoruz ailede yakinizda olmayan bir olumde bir baska durumda bi tepkisizlik gibi kaliyo

konu disida sunu diyip normale uymayan birdrumunuz oldugunda bunu aciklamak isin adam gibi uzmanli olmayanina yani tip hekimine bile anlatmak zor oluyo

resmi taniniz olmayinca suratiniza da baklimamasidurumuna girmiyorum gecen ay cok kotstim yakin bi yerden destek lamaya basburmayi denedim hastanede devletten sevk almasiniz sizofreni bi polar vs vs gibi agir reshislere bajiyoruz sadece diyip saldilar kaldim oyle

İlk raporu aldığımda çok şaşırmıştım ama neye...? Çünkü o güne kadar hangi hastalığa ne kadar oran verilir hiç araştırmamıştım. Daha doğrusu oranı düşük olan diğer hastalıklarımla birlikte, ilaç kullanmaya başladıktan 6 ay sonra tekrar geldiğimde psikiyatri için de puan verileceğini doktordan duyduğumda şaşırmıştım ama doktor neyden puan vereceğini söylemediği için bir yandan da korkmuştum ve nasıl yani ben deli falan mıyım ya da ne gibi bir psikiyatrik hastalığım olabilir ki dedim.. Raporu görünce içimden dedim ki hadi canım depresyon için de puan mı verilirmiş dedim ve evet 20 puan vermişlerdi. Yine dedim ki, ulan bu duygular bende 30 yıldır vardı zaten, niye araştırıp rapor almamışım diye kendime kızmıştım. O duygu ve düşünceler de, tanı almamı gerektiren ne varsa onlardı.. Hayattan zevk almama, zorunluluk dışında hiç kimseyle görüşmek istememe, içine kapanma, hayata karşı hiçbir olumlu düşünce getirememe, hayata sürekli olumsuz bakma, intihar düşünceleri vs.. birçok duygu, düşünce, çeşitli takıntılar.... Neyse sonuçta ilaç kullansam da değişen pek bişey yok gibi.. Hayat böyle devam..

Beyazıtta bir hastahanede psikiyatriden psikolog desteği alıyordum.Bir iki sene aldım.Sonrasında bir adli olay oldu.Doktor risperdal başladı.Büyüklük sanrısı olunca bakırköy baksın biz anlamayız dediler.İlaçlara ilk başlandığında duygusal dengesizlik oldu.Anti depresan sürekli güldürüyordu ama psikotikler sinir yaptı.Tekrar kavga olayı oldu.İlk hastahane de bakırköye gönderim derken kadın psikiyatır 'ilaç başlatan değil' çekingen hareketleri vardı.Sinirimi bozdu bu olay.Şimdi deseler allaha kitaba küfret seni salacağız takip etmeyeceğiz.Kabeyi yıkarım.

Çok sevinmiştim.O zamanlar hayatımın en aptalca kararını almıştım.Sürekli kendime bunu nasıl yaptım diyordum.Hiçbir aklı başında insan bu kararı almaz demiştim.İntihar edecektim.Sonradan doktor bana bu kararı almana neden olan bu hastalıktır demişti.Yaptığım şeyin mantıklı bir açıklamasını bulmuştum.