Sen en kötü ihtimal olarak
Dilinde lüzumsuz bir sevmiyorumla eşleşince
Binince üst üste tüm sırtında boşluk taşıyan sözcüklerinin
Yazın ortasında savunmasız yakalandığın bir yağmur gibi
Hedefi olunca ben,
Öyle kala kaldın aklımda...
Onarımsızım!
Hiç bir aşkla yapıştırılmayacak kadar
Darmadağın eklemlerim
Eşleştirilemez yanlarım var hayatla...
Sana dokunmak,
Senden çıkan bir yol bulmak
Veya amaç bilmek herhangi bir finali
Sonuçlarını elde etmeye çalışamak,
Yokluk aşılmaz tabular örmüşken hemde
Mesafeler ulaşımını zorlaştırıyorken
Bakışlarımın gözlerine,
Bir çıkış aradım mavcut tüm zamanlarda...
Sana tamamlanmanın,
Seninşe eş değer bir denklemde bir bütünü oluşturmanın
Birleşince aynı rengi ortaya çıkarmanın,
Ya da karışınca iç içe aynı bileşkeyi elde etmenin
Tek taraflı element hallerini yaşadım...
Sensiz dedim;
Bir cesettim ben adresi haritadan silinmiş
Yıkık duvaları toprağa karışmış bir mezarlıkta
Gözlerim yoktu, tenimde
Kemikten ibarettim
Tüm varlığım tek kişilikti
Sensiz ben dedim
Fazla fazla siliktim
Belirginleşemedim evrende...
Sevemedim hiçbir anını zamanın
Bana ayrılan süreçleri içerisinde
Neresinden baksan kırıktım.
Neresinden baksan darmadağın
Saçılmıştı parçalarım her bir yerine.
Gitme dedim;
Gidersen toparlanamam.
Tüm birleşimlerin doğurganlığı yok olur
Düşük yapar gebelikler.
Kan paylaşımı biter tüm farklı bedenlerin...
Gitme dedim;
Tüm güçlü ihtimaller zayıflar,
Zayıflarsa ihtimalsizlik olur kalır...
Gittin;
Tüm paydaları da alarak aklımdan
Neye bölündüğünü bilmeyen bir pay olarak kaldım
Ne kaldığını bilmeyen bir evren kaldı ardında...
Onarımsızım!
Hiç bir aşkla yapıştırılmayacak kadar
Darmadağın eklemlerim artık
Eşleştirilemez yanlarım var hayatla
Eksiğim dedim, bütünlemezim hemde...
Kazım Baran Yılmaz
Dilinde lüzumsuz bir sevmiyorumla eşleşince
Binince üst üste tüm sırtında boşluk taşıyan sözcüklerinin
Yazın ortasında savunmasız yakalandığın bir yağmur gibi
Hedefi olunca ben,
Öyle kala kaldın aklımda...
Onarımsızım!
Hiç bir aşkla yapıştırılmayacak kadar
Darmadağın eklemlerim
Eşleştirilemez yanlarım var hayatla...
Sana dokunmak,
Senden çıkan bir yol bulmak
Veya amaç bilmek herhangi bir finali
Sonuçlarını elde etmeye çalışamak,
Yokluk aşılmaz tabular örmüşken hemde
Mesafeler ulaşımını zorlaştırıyorken
Bakışlarımın gözlerine,
Bir çıkış aradım mavcut tüm zamanlarda...
Sana tamamlanmanın,
Seninşe eş değer bir denklemde bir bütünü oluşturmanın
Birleşince aynı rengi ortaya çıkarmanın,
Ya da karışınca iç içe aynı bileşkeyi elde etmenin
Tek taraflı element hallerini yaşadım...
Sensiz dedim;
Bir cesettim ben adresi haritadan silinmiş
Yıkık duvaları toprağa karışmış bir mezarlıkta
Gözlerim yoktu, tenimde
Kemikten ibarettim
Tüm varlığım tek kişilikti
Sensiz ben dedim
Fazla fazla siliktim
Belirginleşemedim evrende...
Sevemedim hiçbir anını zamanın
Bana ayrılan süreçleri içerisinde
Neresinden baksan kırıktım.
Neresinden baksan darmadağın
Saçılmıştı parçalarım her bir yerine.
Gitme dedim;
Gidersen toparlanamam.
Tüm birleşimlerin doğurganlığı yok olur
Düşük yapar gebelikler.
Kan paylaşımı biter tüm farklı bedenlerin...
Gitme dedim;
Tüm güçlü ihtimaller zayıflar,
Zayıflarsa ihtimalsizlik olur kalır...
Gittin;
Tüm paydaları da alarak aklımdan
Neye bölündüğünü bilmeyen bir pay olarak kaldım
Ne kaldığını bilmeyen bir evren kaldı ardında...
Onarımsızım!
Hiç bir aşkla yapıştırılmayacak kadar
Darmadağın eklemlerim artık
Eşleştirilemez yanlarım var hayatla
Eksiğim dedim, bütünlemezim hemde...
Kazım Baran Yılmaz