Psikiyatrik hastalığı bulunanların yaşamlarını bir adım ileri taşımaları için onlara öneride bulunmanız gerekse ne gibi bir öneride bulunurdunuz?
Lütfen yazarken sizde ya da yakınınızda psikiyatrik hastalığınız varsa belirtin.
Benim önerilerim ve bana iyi hissettiren şeyler:
1. sırada elbette düzenli tedavi, düzenli ilaç kullanımı ve aksatmadan doktor randevularına gitmek. Bu, büyük bir sabır gerektirecek bir süreç.
2. Sizi oyalayacak bir meşgale. Evden çıkmak istemeyenler için (ki ben uzun vadede bunu başarabileceğinizi düşünüyorum) açıköğretim ve sertifika programları.
3. Kendinizi sevmek.
4. Eğer dindarsanız günahkarlık duygularına kapılmamak ve kendinize yüklenmemek.
5. Bu maddeyi bir kadın olarak özellikle hanımlara yazıyorum. Ölümcül obeziteye ya da haddinden fazla şişmanlığa sahip değilseniz ve ikincil bir sağlık sorununuz yoksa, önlem olarak kilo vermek dışında, sırf güzellik uğruna kilo vermeye çalışmayın. Kilolarınızla kendinizi sevin. Ciddiyim. Günümüzde güzellik algısı sorunlu. Instagram'da şans eseri obez modellerin sayfalarına girdim ve gördüm ki obez olmalarına rağmen çok güzel insanlar var. Ama ben çocukluğumdan bu yana zayıf olan güzeldir düşüncesiyle büyüdüğümden bunu fark edememişim. Kendime bakınca ne kadar güzel olduğumu fark ettim. Artık kilo veremiyorum ya da çirkinim diye kendime eziyet etmiyorum ve fazla kilolarımdan ötürü özgüven eksikliği yaşamıyorum.
Öte yandan ben o kiloları hayatta kalma mücadelesinin sonucunda aldım. :') Şimdi gelelim 6. maddeye.
6. Yalnız olmadığınızı bilin.
Yaşamak ne olursa olsun çok güzel. 20 yıllık hastalık dönemde çektiğim onca acıya, ızdıraba, tecritlere, intihar girişimlerine, dışlanmaya, stigmaya, sömürülmeye, belki alaylara rağmen iyi ki hayattayım diyebiliyorum.
7. İlaç kullanımı ve tedavi konularında her zaman danışacağınız ilk kişiler sağlık görevlileri (psikiyatrist, psikolog, hemşire vb.) olsun.
Dipnot: atipik psikoza sahibim.
Lütfen yazarken sizde ya da yakınınızda psikiyatrik hastalığınız varsa belirtin.
Benim önerilerim ve bana iyi hissettiren şeyler:
1. sırada elbette düzenli tedavi, düzenli ilaç kullanımı ve aksatmadan doktor randevularına gitmek. Bu, büyük bir sabır gerektirecek bir süreç.
2. Sizi oyalayacak bir meşgale. Evden çıkmak istemeyenler için (ki ben uzun vadede bunu başarabileceğinizi düşünüyorum) açıköğretim ve sertifika programları.
3. Kendinizi sevmek.
4. Eğer dindarsanız günahkarlık duygularına kapılmamak ve kendinize yüklenmemek.
5. Bu maddeyi bir kadın olarak özellikle hanımlara yazıyorum. Ölümcül obeziteye ya da haddinden fazla şişmanlığa sahip değilseniz ve ikincil bir sağlık sorununuz yoksa, önlem olarak kilo vermek dışında, sırf güzellik uğruna kilo vermeye çalışmayın. Kilolarınızla kendinizi sevin. Ciddiyim. Günümüzde güzellik algısı sorunlu. Instagram'da şans eseri obez modellerin sayfalarına girdim ve gördüm ki obez olmalarına rağmen çok güzel insanlar var. Ama ben çocukluğumdan bu yana zayıf olan güzeldir düşüncesiyle büyüdüğümden bunu fark edememişim. Kendime bakınca ne kadar güzel olduğumu fark ettim. Artık kilo veremiyorum ya da çirkinim diye kendime eziyet etmiyorum ve fazla kilolarımdan ötürü özgüven eksikliği yaşamıyorum.
Öte yandan ben o kiloları hayatta kalma mücadelesinin sonucunda aldım. :') Şimdi gelelim 6. maddeye.
6. Yalnız olmadığınızı bilin.
Yaşamak ne olursa olsun çok güzel. 20 yıllık hastalık dönemde çektiğim onca acıya, ızdıraba, tecritlere, intihar girişimlerine, dışlanmaya, stigmaya, sömürülmeye, belki alaylara rağmen iyi ki hayattayım diyebiliyorum.
7. İlaç kullanımı ve tedavi konularında her zaman danışacağınız ilk kişiler sağlık görevlileri (psikiyatrist, psikolog, hemşire vb.) olsun.
Dipnot: atipik psikoza sahibim.
