Merhabalar
Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.
Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.
Psikoz teşhisi alan kardeşimi ve bizi ne bekliyor?
- Konbuyu başlatan enesaktas45
- Başlangıç tarihi
@enesaktas45, hocam arabalar motorlar benim için geçiyor korna çalıyor vb tarzı sanrıları varsa acilen yatırın kardeşinizi, doktorlara da söyleyin bu durumları.
@enesaktas45 geçmiş olsun, en son hastahaneye çare yatırmayı düşünün. Ama zarar verme eğlimine geçebileceğini düşünüyorsanız direk gidin.
@zorbaadam, söyledik onlar da bu sanrıları için ilaçlar verdi dışarıya zarar verme eğilimi yok 1 hafta sonra kontrolu var o zaman bakıcaz geçecek inşallah
@Luci, teşekkürler yorumların için
@Luci, teşekkürler yorumların için
@enesaktas45, hangi hastahaneye gidiyorsunuz
Geçmiş olsun, kardeşiniz beynindeki dopamin reseptörleri 2 hafta içinde %60 bloklanacak. O zaman bunları düşünemeyecek. Belki bir süre geçtiğinde düşünecekleri rahatlar.
Kardeşiniz bu söylediklerinin saçma olduğunu düşünemiyor ise bunu ona aşılamaya çalışın durumun iyice farkına varmasını sağlayın.
Kardeşiniz bu söylediklerinin saçma olduğunu düşünemiyor ise bunu ona aşılamaya çalışın durumun iyice farkına varmasını sağlayın.
Şu an düşünemiyorım vs demesi o yüzden o zaman
Biraz uzun olacak ama sonda söyleyeceğimi baştan söyleyeyim, maddeyi bıraktıktan sonra geçen 3 senenin ardından, üç ayda bir iğne kullanımıyla birlikte şu an tamamen normal bir insan gibiyim. Aile ilişkilerim, sosyal ilişkilerim, akli dengem, bilişsel kapasitem falan hepsi stabil ve normal. Elbette herkesin yaşadıkları ve yaşayacakları farklıdır ama doğru ilaç kullanımı, aile desteği, sosyal çevre desteği derken tam iyileşmenin mümkün olduğunu düşünüyorum. Bizimkisi organik sebeplere bağlı gelişen psikoz olmadığı için, aradan psikoza sebebiyet veren maddeleri çıkardığımızda, önünde sonunda iyileşme mümkündür diye düşünüyorum. Tamam belki dopamin reseptörlerimiz aşırı uyarılmadan dolayı kalıcı hasar almış olabilir ancak bunlar hayatına devam etmeye dair hafif zevksizlik, keyifsizlik, anhedoni gibi etkiler dışında ölümcül yaralar açacak bir etki bırakmayacaktır. Zamanla her şey düzelir diye düşünüyorum. Kiminde birkaç ay, kiminde birkaç sene ama düzelme mümkün yani.
2 seneyi aşkın yoğun madde(metamfetamin) kullanımını bıraktıktan birkaç ay sonra inanılmaz korkunç bir psikotik atak evresi yaşadım. Hayatımda hiç öyle korkunç hissetmemiştim. Gerçeklikten kopmak ki hem de nasıl kopmak yani. İntihar teşebbüsüm olmadı ama ölmek istiyordum. Tüm sevdiklerimin öldürüldüğünü falan görüyor, canlı canlı izliyor gibiydim. Takip edildiğimi, beni de öldüreceklerini falan sanıyordum. Ama böyle korkunç vahşet ve işkence içeren şekillerde ölümler, katliamlar falan yani anlatmamın imkanı yok o haleti ruhiyeyi. Ha zarar verme gibi bir eğilimim hiç yoktu ama ondan da korkuyordum ben. Ya birine bir zarar verirsem falan gibi korkular. Görsel işitsel halüsinasyonlar görüyor duyuyordum. Sanki vücudumda kablolar varmış ve beni kontrol ediyorlarmış gibi garip garip inanışlar falan. Yaklaşık 10 15 gün kadar sürdü benim atağım ama bana bir ömür aklımdan çıkmayacak kadar korkunç deneyimler yaşattı. Atıyorum annemin öldürüldüğüne inanıyordum, etrafımdakiler annemin sağlıklı ve hayatta olduğunu söylemesine rağmen onlara inanmıyordum. Onların söylediği şeyleri duymuyordum bile. Öyle bir inanç yani. O anlarımı şimdi düşündüğümde korkunç bir şok içinde kalıyor ve şu ana şükrediyorum. O günlerde yaşadıklarımı bir daha yaşarsam ne yaparım hiçbir fikrim yok. Resmen o 10 15 gün benim hayatımı kökünden değiştirdi.
Ailem, madde kullandığım dönemde saçmaladığımı, sapır saçma şeyler düşünüp konuştuğumu söylüyordu ama ben o zamanları hayal meyal hatırlıyorum hatta çoğunu hatırlamıyorum bile. Ben ben değilmişim yani. Neyse ataktan sonra doktora gittik ve "organik olmayan psikoz" tanısı koydular. Bana hastane yatışı vermediler. Ancak devamlı kontrole gitme şartıyla göz kulak olunacak şekilde kendi halime bıraktılar. Önce invega diye bir ilaç verdiler. (Misol 100mg ile birlikte ama Misol hafif bir antidepresan, konuyla alakasız bile diyebilirim) İnvega bana iyi geldi ve kısa sürede o psikotik atak evresinden çıkmamı sağladı. En azından o halüsinatif şeyler, sesler, korku ve vahşet yok olmuştu. O bile bana çok iyi hissettirdi. 1-2 hafta sonra ilacın depo formu olan Xeplion diye bir iğne vurdular. İğneyi vurulduktan bir süre(birkaç hafta - birkaç ay) sonra, atak sırasında yaşadığım şeylerin halüsinasyon olduğunu idrak ve kabul ettim. Bunların gerçek olmadığını, beynimin bana oyun oynadığını anladıktan sonra zaten iyileşmeye başladım. Şu an belirgin şekilde sağlıklı düşünebiliyorum. Dediğim gibi tamamen normal bir insan ne konuşur, ne yaparsa ben de öyleyim. Umarım doğru ilaç/doktor/destek kombosuyla sizde de süreç bu şekilde ilerleyecektir.
İyileşme arefesinde, ben de atıyorum televizyonda birisi bir şey söylediğinde "benden bahsediyor" falan diyordum. Ne bileyim birisi yanımdan geçerken falan "acaba bende bi sıkıntı mı var, bana mı bakıyor, benle bi işi mi var?" gibi gibi şeyler düşünüyordum. Atıyorum birisi arabada yüksek ses açıyorsa, "bu müziğin sesini bana bir mesaj vermek için mi açıyorlar?" falan diyordum. Bunlar bende madde kullanımı sırasında ve/veya maddeyi bıraktıktan kısa süre sonra olan şeylerdi. İlaca başlamadan evvel bunlar kayboldu ama beni asıl mahveden o atak bunların hepsinden binlerce kat daha kötü bir deneyimdi. Kardeşiniz böyle bir atak yaşamadığı için şanslı bile diyebilirim.
Çok şükür ki benim 3 tane ağabeyim var. Onlar benimle çok ilgilendiler. Hep yanımda olduğunu hissettirdiler. Onlar olmasa belki de ben çoktan canıma kıymıştım. Bu yaşadığım olay sonrası onlarla olan iletişimim ve bağım aşırı kuvvetlendi. Önceden onları hiç arayıp sormazdım, artık aklımdan çıkmıyorlar. Siz de kardeşiniz için umarım böyle bir büyük olursunuz ve zamanla iyileştiğine şahit olursunuz. Ki bence biraz zamana bırakın ve zamanın iyileştirici gücüne inanın derim.
Tabii bu sürede kardeşinizin maddeye dair her şeyden ölümüne uzak durması lazım. O defteri, arkadaşları, telefonunu ve sosyal çevresini tamamen izole etmesi lazım ki bu biraz da sizin göreviniz. Yani onun o geçmişine dair her şeyi silip süpürün ve ortalıktan yok edin. Keşke "şunları yaparsanız iyileşir" diye net bir liste olsa ama benim yardımım bu kadar olabildi. Dilerim bir yaranıza merhem olur.
2 seneyi aşkın yoğun madde(metamfetamin) kullanımını bıraktıktan birkaç ay sonra inanılmaz korkunç bir psikotik atak evresi yaşadım. Hayatımda hiç öyle korkunç hissetmemiştim. Gerçeklikten kopmak ki hem de nasıl kopmak yani. İntihar teşebbüsüm olmadı ama ölmek istiyordum. Tüm sevdiklerimin öldürüldüğünü falan görüyor, canlı canlı izliyor gibiydim. Takip edildiğimi, beni de öldüreceklerini falan sanıyordum. Ama böyle korkunç vahşet ve işkence içeren şekillerde ölümler, katliamlar falan yani anlatmamın imkanı yok o haleti ruhiyeyi. Ha zarar verme gibi bir eğilimim hiç yoktu ama ondan da korkuyordum ben. Ya birine bir zarar verirsem falan gibi korkular. Görsel işitsel halüsinasyonlar görüyor duyuyordum. Sanki vücudumda kablolar varmış ve beni kontrol ediyorlarmış gibi garip garip inanışlar falan. Yaklaşık 10 15 gün kadar sürdü benim atağım ama bana bir ömür aklımdan çıkmayacak kadar korkunç deneyimler yaşattı. Atıyorum annemin öldürüldüğüne inanıyordum, etrafımdakiler annemin sağlıklı ve hayatta olduğunu söylemesine rağmen onlara inanmıyordum. Onların söylediği şeyleri duymuyordum bile. Öyle bir inanç yani. O anlarımı şimdi düşündüğümde korkunç bir şok içinde kalıyor ve şu ana şükrediyorum. O günlerde yaşadıklarımı bir daha yaşarsam ne yaparım hiçbir fikrim yok. Resmen o 10 15 gün benim hayatımı kökünden değiştirdi.
Ailem, madde kullandığım dönemde saçmaladığımı, sapır saçma şeyler düşünüp konuştuğumu söylüyordu ama ben o zamanları hayal meyal hatırlıyorum hatta çoğunu hatırlamıyorum bile. Ben ben değilmişim yani. Neyse ataktan sonra doktora gittik ve "organik olmayan psikoz" tanısı koydular. Bana hastane yatışı vermediler. Ancak devamlı kontrole gitme şartıyla göz kulak olunacak şekilde kendi halime bıraktılar. Önce invega diye bir ilaç verdiler. (Misol 100mg ile birlikte ama Misol hafif bir antidepresan, konuyla alakasız bile diyebilirim) İnvega bana iyi geldi ve kısa sürede o psikotik atak evresinden çıkmamı sağladı. En azından o halüsinatif şeyler, sesler, korku ve vahşet yok olmuştu. O bile bana çok iyi hissettirdi. 1-2 hafta sonra ilacın depo formu olan Xeplion diye bir iğne vurdular. İğneyi vurulduktan bir süre(birkaç hafta - birkaç ay) sonra, atak sırasında yaşadığım şeylerin halüsinasyon olduğunu idrak ve kabul ettim. Bunların gerçek olmadığını, beynimin bana oyun oynadığını anladıktan sonra zaten iyileşmeye başladım. Şu an belirgin şekilde sağlıklı düşünebiliyorum. Dediğim gibi tamamen normal bir insan ne konuşur, ne yaparsa ben de öyleyim. Umarım doğru ilaç/doktor/destek kombosuyla sizde de süreç bu şekilde ilerleyecektir.
İyileşme arefesinde, ben de atıyorum televizyonda birisi bir şey söylediğinde "benden bahsediyor" falan diyordum. Ne bileyim birisi yanımdan geçerken falan "acaba bende bi sıkıntı mı var, bana mı bakıyor, benle bi işi mi var?" gibi gibi şeyler düşünüyordum. Atıyorum birisi arabada yüksek ses açıyorsa, "bu müziğin sesini bana bir mesaj vermek için mi açıyorlar?" falan diyordum. Bunlar bende madde kullanımı sırasında ve/veya maddeyi bıraktıktan kısa süre sonra olan şeylerdi. İlaca başlamadan evvel bunlar kayboldu ama beni asıl mahveden o atak bunların hepsinden binlerce kat daha kötü bir deneyimdi. Kardeşiniz böyle bir atak yaşamadığı için şanslı bile diyebilirim.
Çok şükür ki benim 3 tane ağabeyim var. Onlar benimle çok ilgilendiler. Hep yanımda olduğunu hissettirdiler. Onlar olmasa belki de ben çoktan canıma kıymıştım. Bu yaşadığım olay sonrası onlarla olan iletişimim ve bağım aşırı kuvvetlendi. Önceden onları hiç arayıp sormazdım, artık aklımdan çıkmıyorlar. Siz de kardeşiniz için umarım böyle bir büyük olursunuz ve zamanla iyileştiğine şahit olursunuz. Ki bence biraz zamana bırakın ve zamanın iyileştirici gücüne inanın derim.
Tabii bu sürede kardeşinizin maddeye dair her şeyden ölümüne uzak durması lazım. O defteri, arkadaşları, telefonunu ve sosyal çevresini tamamen izole etmesi lazım ki bu biraz da sizin göreviniz. Yani onun o geçmişine dair her şeyi silip süpürün ve ortalıktan yok edin. Keşke "şunları yaparsanız iyileşir" diye net bir liste olsa ama benim yardımım bu kadar olabildi. Dilerim bir yaranıza merhem olur.
Son düzenleme:
@enesaktas45, İntihar denemesi sonrası yatırmamaları ilginç.Uyuşturucu konusunda bakırköyde yatarken birine denk geldim.Uyuşturucu kullandığı için doktor en az iki sene ilacı kullanacağını söylemiş.Benim hastalığım psikoz.Bazı bu tip hastalara 3 veya 5 sene düzenli ilaç kullanımı sonrası ilacı bıraktırıyorlarmış ama ben üçüncü yatışımda doktorlar iyileşmez kronik oldu demişler.Rapor almadım engelli raporu.Bir sene sonrasında benim lisans branşımda bütün öğretmenleri atadılar...İlaç intihardan dolayı antidepresan ve psikoz uyuşturucu nedeniyle antipsikotik karışık olacak sizin.Biri mutluluğu arttırırken diğeri düşünmesini yavaşlatacak.Ben clonex kullanıyorum iki üç yan etkisi var onun dışında sadece düşünce yavaşlıyor...Bu sağlık durunlarında üniversiteyi dondurabilirsiniz biraz kurcalarsanız ücretleri de silebilirler.
Bulunduğunuz ilde uyuşturucu bağımlıları için hizmetlere bakabilirsiniz.Bazı psikiyatri yöntemleri var onlar pahalı olsa da başvurabilirsiniz.Gazi osman paşada beyin nöronlarını elektroşok(bildiğimiz değil) yenileyen bir psikiyatrist var.İstanbul da psikolog hizmeti veren uyuşturucu karşıtı dernekler var.
Arabalar bana mı korna çalıyor diyor ya.Akli meleke bir sebepten gitmiş muhakemesi zayıflamış.Halisinasyondan mı bir şeyden mi yordu bilmiyorum ama son yaşadıkları ağır gelmiş her şey birbirine girmiş.
Bulunduğunuz ilde uyuşturucu bağımlıları için hizmetlere bakabilirsiniz.Bazı psikiyatri yöntemleri var onlar pahalı olsa da başvurabilirsiniz.Gazi osman paşada beyin nöronlarını elektroşok(bildiğimiz değil) yenileyen bir psikiyatrist var.İstanbul da psikolog hizmeti veren uyuşturucu karşıtı dernekler var.
Arabalar bana mı korna çalıyor diyor ya.Akli meleke bir sebepten gitmiş muhakemesi zayıflamış.Halisinasyondan mı bir şeyden mi yordu bilmiyorum ama son yaşadıkları ağır gelmiş her şey birbirine girmiş.
