Rottweiler geçmişte ayılana gazoz bayılana limon reklamından beri aklıma geldikçe gülümseten bir köpek. Siz köpeği nasıl eğitirseniz köpek öyle şekillenir. Ama büyük köpek bazen istem dışı durumlarda kontrol edilmesi cüssesi nedeniyle de zor olabilir. Örneğin biz iş yerinde Danua beslerdik ve malum eşşek kadar denilen bir köpek cinsi olması nedeniyle; görür görmez patisini omzumuza atması gibi anlık bir hareketinde, beni yere yıkacakmış gibi bir duruma da sebep olabiliyordu. yada hızlı yürümek istediğinde onu sürekli zapt etmek yorucu olabiliyordu ama bunun sebebi de yine aslında köpeğin eğitimsiz olması ve birazda şirkette herkesin elinde bebek gibi büyümesiydi. Dışarıdan bu kadar büyük cüsseli görünen köpek, deyim yerindeyse ufacık bir köpeğin kendisine havlaması ile paçalarıma dolanır, bacağımın arkasına geçerdi. Deyim yerindeyse korkardı sanki. Ama işte kedi gibi bir şey görüp de o an bir boşluğa gelecek olsanız malum köpek doğası ve cüssesi nedeni ile tutması oldukça güç olurdu. Açıkcası ben de köpekleri severim ama seviyorum diye onları bir yere hapsetme fikri bana çok doğru gelmiyor. Köy evi gibi bir ev olsa yine hadi bir nebze diyeceğim ama ev ortamında büyük köpek daha da bir zor sanki. Devamlı yürüyüşe çıkarmak, eğitimi, maması iyi düşünüp karar vermek lazım, özellikle şehir dışına çıkma durumları da varsa daha da zor. Yavru köpeklerin hepsi aslında ayrı güzel ve biri sizi özellikle çekiyor bazen, kesin beslemeye karar verirseniz o şekilde bir değerlendirme de olabilir çiftlik yada barınak gibi alanları gezip direk birşeye odaklanmak yerine sizinle oyun oynamak isteyen gözlerinizin içine bakan minik bir sevimli arkadaşı almak da hoş olabilir.
Yardımlarınız için teşekkürler. Siz olsanız? Ne yapardınız?
