İlk başlarda ailem sağolsun saklamamı istedi, sanki adam vurdum da saklanıyorum. Çok gizli bir operasyon yapılmış sanki. Kardeşlerim desen atak halindeykenki hareketlerim yüzünden dalga geçiyorlardı. Sonra ben de bir süre arkadaşlarımdan sakladım, sonra bir sözde arkadaşıma her şeyi anlattım , o da arkamdan dalgasını yapmış konunun hem de birçok ortak arkadaşımıza anlatmış. Sonra ben de söylemeye başladım işte, tabi direkt konuya bipolarım diye girmiyorum ama laf olunca söylüyorum. Kimin ne düşündüğü de çok da önemli değil ki zaten arkadaş diye bir şey yok bence, külliyen zarar. Konu benim kendime ne kadar hesap verebildiğimle alakalı, gerisi fasa fiso. Yalnız geldim yalnız gideceğim, kimseye de hesap vermek zorunda değilim.