Güncel İçerik

Merhabalar

Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.

Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.

Teksan İnovatif Medikal: Engelliler, Engelli Çocuklar, Hasta ve Yaşlılar için emsalsiz ürünler

Akran zorbalığı yaşayanlar, deneyimlerinizi yazar mısınız?

seni çok iyi anlıyorum bende bulgaristan göçmeniyim bulgar bulgar türkü gevur filan banada diyorlardı onun dışında sessiz sakin biri olduğum için süt cocuğu top nonoş lise ve ortaokulda çok maruz kaldım her türlü şeylere maruz kaldım zamanında şuanki aklım o zaman olsa asla takmazdım ama işte bu arada kimsenin özel hayatı kimseyi ilgilendirmez ne olursa olsun insan olmak önemli insanlığın cinsel tercihi cinsiyeti dini dili ırkı asla yok rabbim katıdında herkes eşit
 
İsim vermeyeceğim sadece baş harfini yazacağım. Ben küçükken yaşıtım tarafından tacize uğradım. Ona göre şakaydı ama bana göre değildi. Sonra şikayetçi olduk okula annem babam falan geldi neyse işte halloldu.

Şansıma meslek lisesinde onuncu sınıftan on ikiye kadar o şahısla B ile aynı sınıfta okudum. Benden intikam almak için midir nedir gidip erkeklere benim hakkımda bir şeyler anlatmaya başladı. Sınıftaki erkeklerin benden uzak durmasından anladım bunu. Sonra S ile (kız bu) arkadaş oldular. S benim hakkımda konuşmaya başladı. Arkadaşı N ile hep benim hakkımda konuştuklarını duyup dururdum. İnsanların kıç kadar sınıfta duyulmadıklarını düşünmeleri çok komik.
Sonradan sonraya bizim sınıfta kimliğini gizli tutan bir A vardı. Bu LGBT üyesiymiş. Bende dindar biriyim. Kendi halimde oruç tutar namaz kılardım. Bu A beni dindar bulduğu için zıt bekledi ve bana laf atmaya başladı. (İslamiyette eşcinsellere iyi gözle bakılmıyor ya o maksatla) B,A,S ve N hep birlikte dedikodumu yapmaya başladılar. Ben de altta kalmadım ama seneler geçmesine rağmen hala insanlar bana bakıp hakkımda konuşuyorlarmış gibi geliyor, sanki bana bakıp gülüyorlar. Şimdi bir tane bile arkadaşım yok. Sadece bir tane annem var. İnsanlara inanamıyorum.
 
S.a arkadaşlar birisi akı versin delirmek üzereyim. şimdi ben epilepsi hastasıyım bu yüzden benim okul hayatım çok sıkıntılı geçti. ilkokulda bir kız sınıf arkadaşım vardı onun da 2 erkek kardeşi vardı bana hatta tüm mahalleye kök söktürdüler. amiyane tabirle ali kıran baş kesen di. gel zaman git zaman geçen gün sosyal mecrada gördüm bu bayan kişi çocuk ve ergen psikiyatristi olmuş. az önce youtubede gördüm okullarda ki akran zorbalığından bahsediyor. yorum yazacaktım zor tuttum kendimi akran zorbalığı yapıp da akran zorbalığından bahsetmek ne kadar doğru diyecektim.
şimdi hata insana mahsustur o zaman belki cahildik belki bizde hata vardı belki öğretmenlerimizde ben okul hayatında özellikle ilk orta lisede akran zorbalığını köküne kadar yaşadım hatta lisede bazı arkadaşlarım pişman olup gelip özür dilediler hakkını helal et dediler sizce bu kişide pişman mıdır yaptığına bu kızın bir süt kardeşi ve onun abisi vardı Allah şahit fedai gibi tiplerdi birazda aile zengin maddi durumu iyiydi. hem mahalleden hem okuldan çok çektirdiler ne diyorsunuz bu işe ???
 
Şu an zorbalık yapan biri değilse sorun yok. Hiç çocuk görmüyor musunuz? Çocuklar zalimdir. Ağızlarını da tutmazlar mesela. Liseyi geçiyorum, ilkokul yaşı çok küçük. Bir yetişkin ile çocuğu bir tutamazsın. Kısacası, şu an zorbalık yapan biri değilse sorun yok. Sen hatırlıyorsun ama o büyük ihtimalle hatırlamıyor bile yaşananları.
 
  • Beğen
Reaksiyonlar: None
İlkokul zamanından bahsediyorsunuz ve şimdiki zamandan. Arada ciddi bir zaman dilimi var. Çocukluk çağı ile yetişkinlik çağı kıyaslaması bana çok sağlıklı gelmiyor açıkçası. Küçükken zorbalık yapan biri büyüyüp bilinçli bir yetişkin olmuş olabilir. Küçüklükteki davranış halen sürüyorsa eleştiri yapılabilir diye düşünüyorum.
 
@Mara ben hala o günlerin izlerini taşıyorum ama kaç yaşına geldik hayatımız düzelmedi düzene girmedi..:( :(
 
@ozmuşlu, çocukluk travmaları böyle oluyor işte. Okulda, evde zorbalığa maruz kaldıysanız, ses de çıkaramayan, sakin, uysal bir yapınız varsa unutamıyorsunuz. Ben de yıllar önce ilkokul arkadaşlarımı eklemeye girişmiştim facebook'tan. 1-2 kişiyle konuştum, gerisi gelmedi. Konuşmayı sürdüremedik. Zaten geride kalmış bir şey. Herkes değişmiş. Benim ilkokuldaki arkadaşlarımdan biri, cinsiyeti erkek, bana boydan fotoğrafını atsana demişti mesela, herkes illaki değişiyor, büyüyoruz çünkü. Sizin de örnek almanız, güçlü olmanız lazım. Geçmişi hatırlarsınız elbette, o yara izleri duracak ama bile bile deşip kanatmaya da gerek var mı? :) İlkokuldaki arkadaşınızı örnek alın mesela. Meslek sahibi olmuş. Belki de zorbalığını yetişkinliğine taşımamış, bu konuda öğüt veriyor. Ya da işini iyi yapmaya çalışan biri en azından. :) Ben de hala meslek sahibi değilim ama çabalayacağız işte, napalım, yapacak bişi var mı başka? :)
 
@ozmuşlu, Belki de size yada başkalarına yaptığı şeyler vicdanen o kadar rahatsız etti ki; bu mesleği yapmayı düşündü. İşin bu kısmını da düşündünüz mü ? Yaşadığınız şeyler tabi ki üzücü ama adı üstünde çocuk olduğumuz zamanlar. Ben bir kızdan dayak yedim mesela çocukken :) Gücüm yetmediği için değil, kızlara el kalkmaz diye öğretildiği için. Ama sizin aksinize ben mahallenin kabadayıları ile de kavga ederdim, okulda önüne geçene kök söktürenlerle de. Çocukken iki seçeneğiniz var gibi gelir. ya dayak yiyenlerden olursunuz ya karşı tarafdan. Siz elinizi kaldırmadığınız sürece karşı tarafa bu oyun eğlence gibi gelir. O grubun, arkadaş çevresinin yada yanındaki kişinin söylediği bir söz sizi güldürür, bugün ki gibi bir aklınız, merhamet yada vicdani duygularınız gelişmiş değildir. Biri gelir durduk yere sataşır, geri çekilirseniz vurur. Yani şiddete karşıyken bile şiddeti uygulayana dönüşürsünüz istemeden. Ben de yapmışımdır yani o akran zorbalığını ve aklıma geldiğinde duyduğum tek şey pişmanlık, üzüntüdür. Ama bunun geri dönüşü de yok. Zamanı geri alıp; Bana yapılanı da değiştiremem, kendi yaptıklarımı da ama işte adı üstünde "çocukluk dönemiydi bu" Keşke olmasaydı demek zamanı yada yaşanan şeyi değiştirmiyor. Kavga etmeyen çocuk gördünüz mü siz hayatınızda ?
 
Çocuklukta herşey olur biter sonuçta çocuk düşe kalkar büyür . eskiden insanlar o kadar çocuklara özen gostermezlerdi. Ya yokluktan yada teknoloji olmadığından olabilir doğru düzgün okul yoktu doğru düzgün yol yoktu insanlar yokluk içinde çocukları okuttu büyüttü.simdi kalkipda bu olaylara kin nefret duymaya gerek yok arkadaşlar.onun için daima gelege bakın.eger geriye maziye geri dönüp bakarsanız daima zararlı çıkarsınız

Şiddet dayak her yerde vardı evde okulda sokakta askerde bile vardı.18 ay millet ne çekti bu devlete hizmet edeceğiz diye ne dayaklar yediler.simdi kalkalimda bunların hesabını mi yapalım
 
Son düzenleme:
@ozmuşlu, iyi işte doğru yolu bulmuş. Bunun için mutlu olman lazım. Ya aynı şekilde devam edip zorba bir yetişkin mi olsun isterdin? İstiyorsan bir mesaj at tanıt kendini, bakalım seni hatırlayıp özür dileyecek mi? Seninde için rahat eder.
 
Lisede akran zorbalığına uğradım, lakap takanlar hatta kafama yumruk indirenler oldu ve senelerce rüyalarımdan çıkmadılar şimdi artık görmüyorum onları çok şükür.
 
boğazıma bıçak dayandı, cebimdeki para gasp edildi, tokat yedim, sürekli psikolojik şiddete maruz kalıyordum, Allaha ,anneme küfrediyordu. Hemen hemen hem ortaokul hem lisede yaşadım.
Bir doktor da akran zorbalığının normal olduğunu, kötü olmadığını savunuyor. Kümese yeni tavuk girince hemen içlerine almazlarmış. Orda kendini kabul ettirmen zorunluymuş.
 
Son düzenleme:
@ozmuşlu, Düzgün bir tepki verebilirsiniz.Ben de kin tutarım o yüzden....Videolarını izleyip en az spam atın.Google dan iş adresine yorum atın bize akran zorbalığı yapan akran zorbalığı hakkında konuşuyor diye.Diploması bile olmayabilir bence bir bakın.
 
@Mara, bizimkisi artık travmanın da ötesine geçti... evet haklısın insanlar değişiyor zaman değişiyor ben mesela bu kızı ilk başta çok zor tanıdım. ha dünya küçük dağ dağa kavuşmaz insan insan kavuşur demişler . zaten okul hayatında benden gayrı herkes evlendi işe girdi bir düzen kurdu bir ben kuramadım. buda bizim ayıbımız olsun...

@None evet düşündüm elbette .. oda aklıma geldi. şimdi Allah var bu kız ilkokulda da sınıfın 1.siydi hiç unutmuyorum ayrıca sınıf öğretmenimiz bunun akrabasıydı. evet çevremde doktor arkadaşımda da var ama bu kız sanki özellikle çocuk ve ergen psikiyatristi olmuş gibi. ayrıca fakülteyi 3. lükle bitirmiş. bilmyorum bu şeyi üzerimden atamadım bir türlü dediğim gibi lisede bazı arkadaşlarım sonradan karşıma çıktı hakkını helal et dediler bu kızda pişmanmıdır acaba ?? hele bunun bir süt kardeşi ve abisi vardı ki evlerden ırak bilmiyorum şimdi ne yapıyorlar ?

@Mustafa _10 haklısınız.. huyum kurusun işte bazı şeyler var ki kolay kolay unutulmuyr işte kafayı dağıtmak lazım. offf offf çok canım sıkıldı nerden karşıam çıktı ki bukız inşallah gündelik hayatta karşıma çıkmaz...

@idosente evet aklıma geldi ama hatırlar mı bilemedim ?? gerçi hastaneye de gitsem bulurum.
 
Son düzenleme:
Burda önemli olan bence kurban rolünü benimsememek. Çünkü kurban fırsatını bulunca karpman üçgenine göre zorba olabilir.
 
bize bir geçlik daha lazım .. çocukluğumuzun ırzına geçildi . bir gençlik daha lazım bize...
 
Ben de çok fazla akran zorbalığı yaşadım lisedeyken, aklıma gelip sinirlendiğim oluyordu defalarca, ancak bunlar üzerine düşünmenin vakit kaybı olduğunu anladım zaman kaybı.
 
Üst Alt