Merhaba.
Bipolar bozukluk yaşayan birisi olarak depresyon dönemleri hep çok uzun sürüyor ve çok ağır. Kullandığım ilaçlar mani dönemini yatıştırıyor. Ancak kullandığım ilaçlar depresyona hiçbir fayda vermiyor. İlaç denemekten ve ilaçların yan etkilerinden bıktım. Depresyon ile ayrı, ilaçlarla ayrı uğraşıyorum.
Benim zaten tedavimden önce bitmeyen depresyon dönemleri yüzünden yıllarım bitti, tedaviden sonra da tedaviye rağmen depresyon dönemleri yüzünden yıllarım bitmeye devam ediyor. Çıkamadığım bir döngünün içine sıkıştım. Asla çalışamayacak bir insanım. Evden dışarı çıkamıyorum. Yıllarca evde yaşayabilirim. Hiçbir konuda istikrar sağlayamıyorum. Odaklanmakta çok zorlanıyorum. Dikkatim çok dağınık. Boşlukta gibi hissediyorum. Bu dünyaya ve bedenime uzaktan bakıyor gibiyim. Değersizlik duygusu ve hayata karşı anlamsızlık çok yüksek. Hiçbir şeyde hiçbir anlam bulamıyorum. Hiçbir şey yapmak istemiyorum.
Çok yorgun hissediyorum sürekli hem zihinsel olarak hem bedensel olarak. Hiçbir şeye heyecan duymuyorum. Hiç sosyal hayatım yok. Bu hep böyle mi sürüp gidecek, muhtemelen evet. Bir an önce bitsin istiyorum her şey.
Ama yine de sormak istedim. Benim durumumda olan arkadaşlar, sizler neler yapıyorsunuz bu durumla mücadele etmek için?
Bipolar bozukluk yaşayan birisi olarak depresyon dönemleri hep çok uzun sürüyor ve çok ağır. Kullandığım ilaçlar mani dönemini yatıştırıyor. Ancak kullandığım ilaçlar depresyona hiçbir fayda vermiyor. İlaç denemekten ve ilaçların yan etkilerinden bıktım. Depresyon ile ayrı, ilaçlarla ayrı uğraşıyorum.
Benim zaten tedavimden önce bitmeyen depresyon dönemleri yüzünden yıllarım bitti, tedaviden sonra da tedaviye rağmen depresyon dönemleri yüzünden yıllarım bitmeye devam ediyor. Çıkamadığım bir döngünün içine sıkıştım. Asla çalışamayacak bir insanım. Evden dışarı çıkamıyorum. Yıllarca evde yaşayabilirim. Hiçbir konuda istikrar sağlayamıyorum. Odaklanmakta çok zorlanıyorum. Dikkatim çok dağınık. Boşlukta gibi hissediyorum. Bu dünyaya ve bedenime uzaktan bakıyor gibiyim. Değersizlik duygusu ve hayata karşı anlamsızlık çok yüksek. Hiçbir şeyde hiçbir anlam bulamıyorum. Hiçbir şey yapmak istemiyorum.
Çok yorgun hissediyorum sürekli hem zihinsel olarak hem bedensel olarak. Hiçbir şeye heyecan duymuyorum. Hiç sosyal hayatım yok. Bu hep böyle mi sürüp gidecek, muhtemelen evet. Bir an önce bitsin istiyorum her şey.
Ama yine de sormak istedim. Benim durumumda olan arkadaşlar, sizler neler yapıyorsunuz bu durumla mücadele etmek için?
