Kuzenimin eşi anneme,
-Abi çok bilgili hala, çok zeki birisi.
Annem,
-Babasınında benim de sülaleme yetermiş.

Kuzenim, eşine,
-Abim sülalemizin incisi, hepimize yeter, çok okur ve araştırır.



Diğer kuzenime,
-Ya Mustafa, beni kızdırıyor; laf edince de "Senin sülalene yeterim." diyor.
-Doğruyu söylüyor hala, hiçbirimiz ne onun bilgisine, ne de onun zekâsına erişebiliriz. Ben sosyal medyada kimseyi o kadar takip etmem, Emrah hariç.



-Bundaki zekâ kimsede yok abla, bu nazara geldi ve kulakları sakatlandı. Yoksa düşünmek istemezdim, dedi yengem.
Anneciğim; mütevazılığımı zorla bozduruyorsun ama sülalen de benden taraf çıkıyor. Benimle uğraşma, ben senin istediğin gibi çok ciddi olamam, çekilmez bu hayat o zaman, böyle gayet iyiyim.





