Engelli olmasaydınız ne yapmak ya da ne olmak isterdiniz?

ferhat kurt

doğru bir sosyolojik ve psikolojik tespit! ben başıma bunlar gelmeden önce nerdeyse ateisttim....ama isyanla birlikte şükür neymiş onu da acı tecrübem bana öğretti!....küfür,kırgınlık,isyan,şükür hepsi içiçe geçti son 8 ayda....Allah affetsin beni....çok çok zor günler geçirdim....ve hala da son bulmuş değil....

Ahmedkilicc ben herzaman sukrederim ☺ hem yine ayni olurdu dedim bisey demedimki �� halimden memnunum

Sonuçta her zaman şükür etmek lazım.
Eğer işitme engelli olmasaydım Makina mühendisi olarak iş hayatında daha üst seviyelerde olacağımı düşünüyorum.
Proje müdürü olarak çalıştığım büyük bir makina fabrikasında imalat müdürü ayrıldığında Genel Müdüre çıkıp bu göreve talip olduğumu bildirdim.
Bana bu işi layıkıyla yapabilecek biri olduğunu ama duymadığın için bu makamı veremeyeceğini açıkca yüzüme karşı söyledi.
Bende durumu anlattım ama ikna edemedim.
Daha sonra genel müdür ayrıldığında yönetim kurulu başkanı şirkette en kıdemli ve tecrübeli biri olarak bana genel müdürlük teklif edilmeyip dışarıdan makinanın m sinden anlamayan kaldı ki işini bile sevmeyen bir makina mühendisini genel müdür olarak getirdi.
Ama sonuçta işlerin layıkıyla yürümesi için ben koşturuyordum. Yönetim kurulu başkanı email ile olsun yüz yüze olsun hep benimle muhatap oluyordu.
Anlayacağınız şirkette hep sıfatsız ve yetkisiz olarak en sorumlu işleri ben yapıyordum.
Tüm bunları tahmin olarak söylemiyorum. Yüzüme karşı açıkca işitmiyor,duymuyorsun,telefon ile görüşemiyorsun dedikleri için kariyerim hiç bir zaman resmi olarak bir sıfata sahip olamadığım gibi hiç bir zaman hak ettiğim maaşımı da alamadım.
Şu anda bile hep aynı sektörde çalışmış sıfırdan yeni makina projeleri çizen 23 senelik makina mühendisi olarak 5-6 senelik makina mühendisi kadar ancak maaş aldığımı söylersem yalan olmaz.

Solveus' Alıntı:

bunu en iyi ben biliyorum...az mı konuştuk)

Genişletmek için tıkla ...

bilmezmiyim can )) ask gıbısı varmı ???

@Solveus; Öncelikle çok geçmiş olsun. Zaten geçmeye de başlamış ne güzel bir haber yaşadığın durum bir miktar mutsuz etmiştir seni eminim, ama artık dans bile edebiliyor olman sevindirici bir gelişme. Anlattığına göre en azından sürekli engelli kalmayacaksın. Benimse dans edebilmem ancak öteki yaşamımda nasip olacak sanırım Ancak bu hayatımda da oturduğum yerde kıvırıyorum elbette kendimi de tamamen mahrum bırakmamaya çalışıyorum

Anlamadım sizce engelli olmasaydınız! Başlığını kime attınız, engelli olmuyann bir arkadaşmı bu konuya yorum yapacak, zannetmiyorum, bence bir yanlışlık var doğrudan, Engelli olmasaydınız diye başlık atılsaydı daha net bir anlam ifade ederdi.
Ben bir engelli olarak konuya direk dalacam, varsayımları ve hayelleri birtarafa bırakıp biraz real takılacağım, bir söz vardır Dünyada iman ahirette mekan lazım derler, bazı arkadaşlar Dünyada mekan ahirette iman derler, nasılolsa annamaz kıl, bana uygun olanı Dünyada mekan ahirette iman olacak.
Sonradan 40 yaşımda engelli biri olarak ne abartan olurum nede çoğaltan, vardan yok, yoktan var olmaz, Engelli biri olmasaydım diyemiyorum Allah'a karşı gelinmez ona şerkte koşulmaz, diğer taraftan sağlıklı bedenimdede bu böyle idi yani yine esir düşmüş bir beden ve beyin vardı, anlıyacağınız Allah'a sağlıklı veya engelli bedenlerde olsun karşı gelinmez.
Her insan hasta olabilir kimisi şanslıysa tedavi olur kimiside engelli olur bir risk taşır, eğer Allah'ına güveniyorsan riski almaya değer bence,
Maşer günü bütün müslümanlar bir araya gelip toplanacaklar Alah'ın huzurunda, hepimiz 33 yaşında olacağız,
Hic şöyle düşündünüzmü, belediye de olsun Devlettin diğer kurumlarında olsun, Yaşlılara, hamilelere, Engellilere öncelik verilecek, ve sen o haktan yararlanamıyacaksın, senin avukatlığınıda şeytan yapacak, Ben engelli olmasaydım ne yapardım! Şeytanın o çok sevimli avukatlıģını bildikten sonra ona ôyle bir ceza verirdimki , onu 5 sene eşeğe dônüştürürdüm aynını tekrarlarsa bir beş senede keçiye dönüştürürdüm anlaşılan oki onu hep farklı bir hayvana dönüştürürdüm. Allah'ın zoruna gitmesin,
Ben engelli olmasaydım Allah'ın en sevilen Adamı olurdum hiç kimseye hesap vermez ve hic kimseden emir almazdım, Bir tek Allah'ın bana verdikleriyle yaşar hiç kimseden borç istemezdim, bilirdimki dônüş Allah'a olacak, Dünya malı Dünyada kalır, ne yapayım köşkü ne yapayım Rezistansı
Denizde balık Dağda kereste, kuş besledim kümeste,

çok teşekkür ederim @şekerkız...sürekli engelli kalıp kalmayacağımı kimse bilmiyor açıkcası...hala tabi ki üzülüyorum bir dans manyağı olarak...kendi imalatım olan figürlerim bile vardı sen de inşallh çok çok daha iyi olursun....bazı rahatsızlıklar zamanla daha iyi bir duruma gelebiliyor....

burhanettin bey, sizce engelli olmasaydınız nasıl bi hayatınız olurdu? Başlığı bir engelli tarafından engelli arkadaşlara yöneltildi.(ben tarafından) ve siz insanlar neden her şeyi işinize geldiği gibi anlamaya çalışıyosunuz anlamadım.bu başlık sadece engelli arkadaşlarmın hayalllerini merak ettiğim için açılan bi başlık.bende doğuştan engelliyim ama çok şükür hayatımın hiç bir anında isyan edip şeytanı sevindirmedim.benim cennete gitip giremeyeceğimin kararını haşa siz mi veriyosunu?!! Lütfen arkadaşlar ya sapla samanı karıştırmayın her şeyi işinize geldiği gibi anlamayın.herkesin hayalinde zihninde geçmiyo mu bak şimdi yürüsem şunu yapardım..içinden geçmiyo mu duyabilsem şunu derdim...ben sadece bunu yansıttım.yorumlarınızı dikkatli yaparsanız sevinirim!

sabh sabah güzel bı konu acmıssınız ıyıde oldu hani derlerya hayatım gözlerımın önunden fılm serıdı gıbı gectı dıye aynen öyle oldum valla eger engelli olmasaydım okumazdım bu kadar kariyer olmazdı hayatımda bzımkıler hemen evlendırırlerdı benı...koca coluk cocuk derken ömrumuz gıderdı herhalde...emrine şükür diyorum ben yaşadıklarım ve daha yaşayacagım nıce şeyler için...aslında yazacak cok sey varda yok sankı herkesın hıkayesı uzun bu hayatta hepımız bır sekılde sınanızyoruz dıye düşünüyorum ...

Arkadaşlar merhaba konuyu gördüm katılmak istedim. Bende Allah a şükür yürüyorum fakat kısa mesafeler uzun yürüyüşler yoruyor beni benimde en büyük istediğim şey nefesim kesilene kadar koşmak tabi insan çok şeyler istiyorda işte bunada şükür demek lazım kendi işlerimizi gördükten sonra.

Beni anlamadın ya ben ona yanıyorum la fa la sol, 50 yaşıma yaklaşıyorum Hem yaşlı hem engelli hem ruhum esir düşmüş, bedenim yorgun, ayın var aynı mal
Salı verdiyse con suya, bazı şeylerin geri dönüşü yok.
Çok neşeli çocukluğum ve gençliğim oldu Bir Annenin Babanın görmek istedikleri evlatlarından bekledikleri herşey, Sonradan Engellendim dövüşmedim, kavga etmedim, suç işlemedim derece kaderime yenik düştüm, çok sevdiklerimi kaybettim, dostlar sa olsun,
Bir gün ölecek fakat hiç ölmüyecekgibi çalışıyorum, çoğu kez zamana yenik düşüyorum, çok acımasız zalim en zoruymuş Engellinin hayatı, içimden çıkacak gibi deyil Evlat acısı,
Sonradan Engelli olmak asla zanlı olmak değildir, heleki başkalarının hayatını esir almak, onların haklarına veya kurallarına saygısızca davranmak
Doğuştan Engelli arkadaşlar psikolojiyi ne kadar biliyorsunuz sizce ruh sağlığımı yoksa beden sağlığımı önemli benim için önce ruh sağlığı Allah,a giden yol, Asla kimseyi esir almam adeta gelene paşam gidene ağam, derim Allahım ya Rabbim.
Çok sevdim çok oyunlar oynadım çok mutlu oldum, fakat Evlat acısı engelledi beni, o MKAtatürk o Koca Adam o Lider o Laik o Doğru o Cumhuriyet o Sevgi o İnsan o Barış o aynı zamanda bir Kardeş ona Dönüşmek tüm Atatürk sevenlerinin Ahlakı değerleridir ben onun için engellendim çok sevdim onurlu ve barış içinde yaşamayı,
Tüm Engelli arkadaşlarıma esenliklerim olsun, ben inanan deyil inandırmayı daha çok seven biriyim

Kendi adima konusayim engelim normal hayatimi pek etkilemedigi icin pek farkli bir hayatimin olacagini dusunmuyorum

şu ankinden daha kötü olurdu diye düşünüyorum çünkü birçok günaha dalabilirdim ve hayattaki her şeyi tüketebilirdim. böyle de bazen mutsuz hissediyorum ama bu imtihan olmasa olacakları düşünüyorum da... çok ders aldım çok şükür.

Herkese merhaba, bir sürü görüş bir dolu hayat. Benim engel raporumu alalı bir yıl olmadı. Hastalığım ise 8 yıldır aktif durumda. Öncesinde başarılı bir iş ve okul hayatım vardı.Ama ben yılamadım. Yine okudum master yaptım,yine çalıştım. Taki geçen yıla kadar. Hasytalığım seyir değiştirdi EKPSS yi denedim kısmet. Ama şimdilerde hem kendi sitemde Bipolarimkiben.com, hem engelsizhaber.nette yazıyorum.Yazıyorum rahatlıyorum sesine ses oluyorum kimilerinin. Önce kendimin.bipolarimkiben ? Dünya'nın kendisi bipolar !
Son yazım:YOK SAYMAKLA GEÇİYOR MUYDU DERTLER: BELKİ!

benim cevabım o kadar uzunn ki.. roman gibi yani. buraya yazsam kim okuyacak ??
en kısacasını buraya yazayım.
Arkadaşlık, Eğitim Hayatı, İş Hayatı, Aşk Hayatı, Evlilik Hayatı tamamen bambaşka olurdu.

İnsanların bana bakmasından rahatsız olmaz gurur duyardim. Ve öz güvenli olurdum

Kimseye bağımlı olmaz özgür olurdum

Daha iyi bir mesleğim ve daha iyi bir hayatım olabilirdi.. ama bunada şükür..

Spor , spor , spor...
Futbola geri döner o sağlıklı kalbimle fitness a giderdim vücut yapardım .

Ben aynı zamanda gazi oğluyum iki amcamda subay askeri bir aileden geliyoruz. aynı zamanda anne tarafından dayılarımdada özel harekatcı güvenlik teşkilatında çalışan var, ben trafik kazası geçirmeseydim en büyük hayalim pilot yada başarılı bir subay olmaktı.aileden gelen bir meslek hem karizması hem duruşu beni hep uniformanın içinde hayal ettirdi aslında benim için hayalde değildi olacaktım. bilmiyorum belki kaza geçirmesem farklı bir mesleğide seçebilirdim fakat hep küçüklüğümden belli hayal ettiğim benim babama ve amcalarıma özendiğim bir meslekti tabi milliyetci duygularda vardı. fakat olmadı trafik kazası geçirdim hepsi çöpe gitti. zaman zaman düşünüyorum keşke kaza geçirmeseydim diye ama artık kabullendim oldu artık. çalışkan bir öğrenciydim istediğim bütün universiteyi tutturacak notlarada sahiptim ama sağlık olmayınca olmuyor. artık hayalim sağlığıma kavuşmak tekrar eskisi gibi olmasada yürür hale gelmek.gelecekte bunun olacagına inanıyorum çünkü dünya inanılmaz bir şekilde değişiyor bilimsel patlamaya yaşıyoruz. umarım herkesin istediği gibi olur

Benimde en büyük hayalim ,iki gözle görmek nasıl bir duygudur bunu hem merak etmisimdir cocuklugumdan beri , 3 boyutlu fotoların nasıl gözüktügünü ve bir nesneyi iki gözle görmek nedir onu cok merak etmisimdir yani bazen hayal ediyom bana deselerki omrunden on yıl alacaz bir gunlugune gormuyen gözünü verecez denilse ilk başta insanlara bakardım sonrada 3 boyutlu fotolara bakardım... ha éger engelli olmasaydım en büyük hayalim olan polis olmak isterdim bazen polisleri görüyom içimden ah ediyorum keske bende böyle bir polis olsaydım diye ama kader bize bu kadarını layık görmüş... ins hakkindan hayirlisi olur herkez için

brkfrk66 Umudunu kaybetmemen çok güzel. Kaybedeceğin en son şey umut olmalı. Demek senin yolunda böyle çizilmiş.Hayallerimizden biri olmadı diye vazgeçecek değiliz ya öyle değilmi..

Ben futbolcu olurdum Real Madrid de

Bambaşka felan olmazdı. Asıl engelliyken hayat bambaşka. O zaman sıradan bir hayatımız , sıradan dertlerimiz olurdu. Şuan bizim hayalini kurduğumuz şeyler siradanmis gibi gelirdi. Sıradan insanlarin kıymetini bilmediği sağlığın kıymetini bizde bilmezdik.

hayallerde olmasa

Ben doğuştan engelliyim engelimi cok kabullenmisimki engelsiz kendimi düşünmedim hiç ve o zaman nasil bi hayatım olurdu bilmiyorum ama önemli olan içinde bulunduğun durumu güzel değerlendirmek ve engellere rağmen başarmak ve çok şükür ki çoğu şeyi de başardım.. Nolursa olsun mücadele etmek ve umudunu hiç kaybetmemek..

mali83 Hayaller de olmasa napardik hayaller ve umutlarımız iyiki var onlar yaşama sevinci veriyor insana

Ben bazen isyan ediyorum görme engelim var %40 fakat yaşamımda tek eksiğim ehliyet çok şükür işim var başarılıyım yürüyorum herşeyi yapabiliyorum ama sırf rahat rahat araba alıp gezemiyorum diye isyan ediyorum sonra burada ki bir çok arkadaşımın yazdıklarını okıyunca insan şükretmiyor da değil hani bende arabamı alıp kızlarla gezeydim iyi olurdu bizim suçumuz ney ki neyse bunu görecez inş esen kalın sıkmayın canınızı hayeller de olmasa yaşanmazmış........

Esimle oglumla el ele deniz kenarinda yurumek ... Parkta oglumla kosmak...

Ben bu soruya manevi bir bakş açısıyla bakıyorum. Engelli olmasaydım belki bu yaşta eşim çocuklarım arabam, daha sorunsuz bir işim olurdu ama belki daha fazla günah işlerdir. Gitmemem gereken yerlere giderdim belki dünya zevklerinden varoluş nedeni olan Allah'a kulluk etmeyi unuturdum. Bu benim şahsi bakış açımdır.

Egitim konusun katiliyorum. Hastaliktan dolayi dogru durust okul ve sinav hayatim olamadi. Kalp rahatsiziyim ve stres bende biraz daha yuksek. Tabi heyecan da baslayinca sosyal hayatimida bitirdi. Ozguvenim hic kalmadi ve hep yalniz oldum. 28 yasima geldim ve daha yeni karayollarina ise girdim ama durumlarda hic duzelme olmadi. Ben hic maddiyata onem vermedim manevi seyler bekledim. Beklentilerim hep bos cikti ve cikiyor...